موزه سفال (خانه تاریخی علوی)

این موزه به صورت رایگان می باشد و در ضمن نمیدونم چرا اسمش موزه سفال بود. چون عملا مورد باستانی در آن وجود نداشت. البته با توجه به معنی فارسی موزه که همان آثارخانه می شود می توان دلیلش را توجیه کرد. در اصل کارگاه و نمایشگاه سفال بود. برخورد کارکنانشان بسیار گرم و صمیمی بود و کامل توضیح می دادند. کارهای زیبا و فاخر و منحصر به فردی در موزه وجود داشت که ارزش دیدن دارد. فقط کمی پیدا کردنش سخت است.

مشاهده در گوگل مپس

چند سال پیش به دعوت یکی از دوستام رفتم تا نمایشگاه سفال و ببینم. کارای هنرجو ها رو به نمایش گذاشته بودن که خوشم اومد. البته تو قسمتی کارای اساتیدشون هم بود. در کل موزه نیست و نمایشگاه هست. قبلن هم نوشتم که تبریز بعد از تهران بیشترین تعداد موزه رو داره ولی متاسفانه با این روش خواستن با تهران رقابت کنند و قید کیفیت رو زدن. خونه در مقایسه با خونه های قدیمی همزمان خودش بزرگ نیست و بنابراین تمام بخش‌های خونه های قدیمی رو نداره.

مشاهده در گوگل مپس

خانه علوی ، موزه زنده سفال در تبریز می باشد که در آن هنر سفالگری که یکی از کهن‌ترین و زیباترین هنرهای ساخت دست انسان است که با بازی و به حرکت درآوردن گِل، آثاری بسیار زیبا و ناب را به ارمغان می‌آورد را به نمایش گذارده اند . تاریخچه سفال ایران به زمان‌های بسیار دور باز‌می‌گردد و خیلی‌ها آغاز هنر سفال و سفالگری را از ایران می‌دانند. تبریز به واسطه‌ی ولیعهد نشینی در دوره‌ی قاجار پر است از خانه‌های قدیمی دوران قاجار . البته قطعا می دانید که قدمت شهر تبریز بسیار بیش از اینهاست اما تبریز همواره با زلزله های مهیبی مواجه بوده و یادگارهای چندانی از دوره‌های قدیمی تر ندارد. از دوره ی قاجار به بعد تبریز با زلزله‌های بزرگ مواجه نبوده و خانه‌های قاجاری را در دل خود سلامت نگاه داشته است. موزه سفال یا موزه زنده سفال یکی از موزه‌های تبریز است که در محل خانه علوی واقع شده است. قدمت این موزه به دوره قاجار و پهلوی برمی‌گردد و چون بانی ساخت آن خوانده‌ی صرافلار بوده است، به همین دلیل گاه خانه صرافلار نیز خوانده می‌شود. این موزه در خیابان شمس تبریزی، روبروی ایستگاه گرو، کوچه صرافلار واقع شده است و پلاک سفالی آن شاید اولین چیزی باشد که در این خانه توجه شما را به خود جلب می‌کند. گفته می‌شود گچبری‌های این خانه زیبا در نوع خود یک شاهکار است. این موزه از این جهت موزه زنده نامیده می‌شود که تمام کارهای سفالگری و جابه‌جایی آن‌ها توسط هنرجویان و اساتید سفالگری در طبقه زیرزمین قابل مشاهده است. سفال‌های مورد استفاده در این موزه به رنگ سفید هستند. این موزه را می توان تنها موزه زنده‌ی سفال کشور نامید. این خانه زیبا در سال ۱۳۷۹ به‌دستِ استان‌داری وقت آذربایجان‌شرقی و سازمان میراث فرهنگی خریداری و مرمت و بازسازی شده و بعد از آن در سال ۱۳۸۴ تغییر کاربری داد و به خانه موزه سفال نام‌گذاری و محل برگزاری کلاس‌های سفالگری شد و هم‌چنین به عنوان موزه زنده سفال شروع به فعالیت کرد. سفال سفید مشخصه‌ی هنر سفال گری و میراث ماندگار آذربایجان است. بیشتر معادن این خاک های سفید در زنوز است،خاستگاه این هنر نیز روستای زنوز از توابع مرند است.

مشاهده در گوگل مپس

خانه صرافلار که تبدیل به موزه سفال شده است مربوط به دوران قاجار می شود.مثل بیشتر سبک های آن دوران یک زیر زمین و یک حوض و یک طبقه اول دارد.این بنا پس از خریداری توسط میراث فرهنگی بازسازی شد و در سال 1374 به عنوان موزه سفال مورد بهره برداری قرار گرفت.این محل در اسفند سال 1381 به ثبت آثار ملی رسیده است. زیرزمین این مکان بعنوان کارگاه سفال و طبقه اول بعنوان نمایشگاه و فروشگاه مورد استفاده قرار می گیرد.تا جایی که من دیدم تقریبا همه پرسنل این مکان خانم هستند.بیشتر آثار مربوط به استادان و هنرجویان حاضر می باشد.در قسمت فروشگاه هم می توانید بازدید و خرید کنید.قیمتها مقداری بالا هستند.البته خوب همه این کارها صنایع دستی بحساب می آیند. از لحاظ آثار سفالی تاریخی خیلی غنی نیست ولی دیدن بقیه کارها هم خالی از لطف نیست. مکانی که واقع شده در کوچه های تنگ است که به سختی جایی برای پارک پیدا شد. چون از بقیه آثار و مکان های تاریخی کمی دور است شاید برای کسانی که علاقه به این نوع آثار نداشته باشند خیلی ارزش وقت گذاشتن را نداشته باشد.

مشاهده در گوگل مپس