آرامگاه کمال‌الملک

آرامگاه کمال الملک در کنار عطار هست و با یه بلیط میتونین هر دو رو ببینین. بنای آرامگاه هنر استاد سیحون هست. ترجیحا در زمان های خلوت تر برین و لذت ببرین. راهنمایی برای توضیح دادن نداره.

آرامگاه محمد غفاری ملقب به کمال‌الملک نقاش مشهور دوره قاجار است. طراحی مقبره شاهکار هوشنگ سیحون است که از هر سمت نمای منحصر به فرد و فوق‌العاده‌ای دارد. کاشی‌کاری معرق استفاده شده در نمای آرامگاه، برگرفته از زادگاه کمال‌الملک شهر کاشان است. سنگ قبر نیز از جنس گرانیت با بافت خشن بوده و نقش برجسته چهره کمال‌الملک که در بالای مقبره قرار گرفته اثر استاد ابوالحسن صدیقی از شاگردان کمال‌الملک می‌باشد.

الان اگه اینجا وایساده باشی، اولین چیزی که می‌زنه تو ذوقت اینه که آرامگاه کمال‌الملک اصلاً شبیه مقبره‌ی «بزرگان رسمی» نیست. نه گنبد عظیم، نه کتیبه‌ی پرطمطراق. یه فضای ساده، بی‌ادعا، تقریباً فروتن. درست همون‌جوری که خود کمال‌الملک آخر عمرش شد: کنارکشیده، دل‌چرکین، اما سر خم نکرده. این آرامگاه درست کنار عطار نیشابوریه. و این هم‌جواری تصادفی نیست. اگه عطار با «دل» و خیام با «عقل» ایران رو نمایندگی می‌کنن، کمال‌الملک نماینده‌ی چشمِ بیداره؛ کسی که ایران رو همون‌جوری که هست دید، نه همون‌جوری که دوست داشتن نشون بدن. حالا کمال‌الملک کی بود؟ محمد غفاری، معروف به کمال‌الملک، نقاشی که توی دربار قاجار به اوج رسید، ولی همون دربار رو با اختیار خودش ترک کرد. چرا؟ چون فهمید هنر وقتی ابزار تملق قدرت بشه، دیگه هنر نیست. کمال‌الملک شیفته‌ی واقعیت بود. نه اغراق، نه تقدس‌سازی. اگه کاخی رو می‌کشید، ترک دیوارشم می‌کشید. اگه صورت شاه رو می‌کشید، چین صورت و خستگیشم می‌آورد. این نگاه، نگاهِ خطرناکیه. قدرت همیشه دوست داره زیباتر از واقعیت دیده بشه. کمال‌الملک این بازی رو به هم زد. بیاین به حرفش گوش بدیم. اون شعر نگفت، ولی جمله‌هاش کم از رباعی نداشت: «من آنچه را که می‌بینم، می‌کشم؛ نه آنچه را که می‌خواهند.» این یعنی هنر، شاهدِ عینیه، نه واعظ. بعدتر، وقتی مدرسه‌ی صنایع مستظرفه رو راه انداخت، در واقع داشت یه نسل جدید می‌ساخت: نسلی که با چشم خودش ببینه، نه با نسخه‌ی آماده. اما پایان زندگیش تلخه. قدرت‌ها عوض می‌شن، ولی بی‌مهری به آدم مستقل ثابت می‌مونه. کنار گذاشته شد، منزوی شد، و در نهایت نابینا. خیلی نمادینه، نه؟ مردی که عمرش رو صرف دیدن حقیقت کرد، آخرش با چشم‌های بسته مُرد. حالا دوباره اطرافتو نگاه کن. این سادگی آرامگاه، این نزدیکی به عطار، این فاصله گرفتن از شکوهِ تصنعی. اینجا بیشتر از اینکه بگه «بیا تعظیم کن»، می‌گه: بیا دقیق نگاه کن. اگه بخوام کمال‌الملک رو با یه جمله جمع کنم، اینه: او نه دنبال معنا بود مثل عطار، نه دنبال پاسخ مثل خیام؛ او فقط می‌خواست دروغ گفته نشه. و شاید تو کشوری که قرن‌ها با اغراق، تقدس و تعارف اداره شده، این صادقانه‌ترین و سخت‌ترین شکل وطن‌دوستیه

آرامگاه کمال الملک در شهر نیشابور، مقبره ‎کمال-الملک — نقاش برجسته ایران است؛ بنایی ظریف و هنرمندانه به طراحی هوشنگ سیحون که در سال ۱۳۴۲ خورشیدی (۱۹۶۳ میلادی) افتتاح شد. سازه با تلفیق معماری سنتی و مدرن، شامل طاق‌ها و قوس‌های هلالی، موزاییک‌کاری‌های آبی سفید با الگوهای هندسی دقیق و سنگ‌قبر گرانیتی منقش به نقش برجسته استاد است که یادآور شکوه هنر ایرانی است. قرار داشتن آرامگاه در باغی سرسبز، و نزدیکی به آرامگاه آرامگاه عطار نیشابوری به این مجموعه ارزش بیشتری بخشیده ،جایی که تاریخ، هنر و معنویت با هم ترکیب شده‌اند و بازدید از آن هم برای علاقه‌مندان به هنر و هم تاریخ، تجربه‌ای ارزشمند است

بنای یادبود بسیار زیبا، هنر فکر و دست مهندس هوشنگ سیحون بزرگ، که چقدر بنای یادبود نامداران ایران رو زیبا و منحصر به فرد و چشم‌نواز طراحی کرده است. روحش شاد باشه. به نظر میومد که سنگ یادبود به صورت یک تکه تراش خورده باشه که زیبایی اش رو دو چندان کرده بود. تجربه فضای باغ نیز در سکوت و به دور از هیاهوی همیشگی تجربه خوب و منحصر به فردی بود. یک سنجاب هم در باغ دیده شد که خیلی بامزه و البته ترسو بود. :)

بزرگانی داشتیم که با این عمر کوتاه ادمی تا بخوایی های و هویی کنی زارت به چوخ میری.خدایش بیامرزدش

درود به آقای سیحون! چندین دقیقه محو کاشی‌کاری‌ها و رنگ‌های زیباشون بودم.

آرامگاه کمال‌الملک بنایی است در شهر نیشابور ایران که مدفن کمال‌الملک است. موقعیت این بنا در نزدیکی آرامگاه عطار نیشابوری در محله شادیاخ (عرفان کنونی) است. طراح این بنای یادبود هوشنگ سیحون است و در مراسمی در تاریخ ۱ آوریل۱۹۶۳ --۱۲فروردین ۱۳۴۲ خورشیدی با حضور فرح پهلوی رونمایی شد. سازندگان این آرامگاه چند کارگر نیشابوری بودند که در مراسم رونمایی از آنان توسط دولت وقت قدردانی شد. این بنا در نقشه از دو مدول (پیمون) مربعی شکل تشکیل شده‌است که مستطیلی با تناسب ۱ بر ۲ را می‌سازند. اضلاع مربع در نما با یک قوس نیم دایره خود نمایی می‌کنند؛ حجم بنا از قوس‌هایی متقاطع که بر روی اقطار مربع زده شده‌اند پدید آمده که این فوس‌های متقاطع، «تاق‌های چهاربخش» را که در معماری سنتی ایران بسیار دیده شده‌اند را تداعی می‌کنند و احتمالاً منبع الهام طراح نیز بوده‌است. طراح با بهره‌گیری خلاقانه از قوس و با پیچشی که در ایده کلی آن ایجاد کرده، به نتیجه‌ای ظاهراً متفاوت با هندسه‌ای پیچیده دست یافته‌است. این طرح نوآورانه با به‌کارگیری سازه پوسته‌ای بتنی اجرا شده‌است. در بنای یادبود کمال الملک دو نوع قوس به شرح زیر دیده می‌شود. شش قوس نیم دایره نما که نسبت دهانه به ارتفاع آن‌ها ۱ به ۲/۱ است، چهار قوس متقاطع که بر روی اقطار دیده می‌شوند. همچنین در پایین قوس‌های اصلی نما از روبرو دو قوس کوتاه‌تر نیز وجود دارند که در واقع تلاقی قوس‌های متقاطع هستند. شاید بتوان گفت حجم کلی بنا از پوسته‌ای سه بعدی در فضا حاصل آمده‌است که در یک حرکت نرم دو نوع قوس یاد شده را به هم پیوند می‌دهند. این قوس‌ها و پوشش آن‌ها در بالا، اشکال هندسی مخروطی شکلی را به وجود آورده‌اند که ابتکاری هندسی بوده، اوج خلاقیت معماری را در بهره‌گیری از عناصر معماری سنتی ایران در ترکیبی جدید و موزون نشان می‌دهد.[نیازمند منبع] در این بنا نیز همانند آرامگاه خیام هندسه نقشی شایان توجه دارد و پیوند عمیق این بنا را با نظام معماری ایرانی برقرار کرده‌است. تزیینات استفاده شده برای آرامگاه کمال الملک کاشی معرق است که نقوش آن‌ها بسیار هنرمندانه بر روی سطوح منحنی نما بکار گرفته شده‌اند و به سمت خط تقارن قوس‌ها این نقوش کوچک و کوچک‌تر می‌شوند. به گفته طراح، کاشی معرق، معماری کاشان یعنی محل زادگاه کمال الملک را یادآور می‌شود. نمای بنا و تزیینات و همچنین رنگ کاشی‌ها، هماهنگی فراوانی با آرامگاه عطار، که در کنار آن است، دارد؛ به گونه‌ای که شاید بازدیدکننده در نگاه نخست گمان کند که این بناها بخشی از هم هستند. سنگ قبر کمال الملک همچون سایر سنگ‌های مزاری که سیحون در آرامگاه ظهیرالدوله تهران طراحی کرده‌است، یکپارچه از سنگ گرانیت و با بافت خشن بوده، در قسمت بالای سنگ که مرتفع و زاویه دار تراشیده شده‌است، نقش برجسته‌ای از کمال الملک توسط شاگرد ایشان مرحوم استاد ابوالحسن صدیقی سنگ‌کاری گردیده‌است.

بنای مقبره کمال الملک اثر هوشنگ سیحون واقع در شهر نیشابور در مجاورت آرامگاه عطار نیشابوری قرار دارد

از این لحاظ که عطار نیشابوری و کمال الملک در یک باغ هستند جالبه و از طرف دیگر شهر کهن نیشابور هم در کنار همین باغ هست که پیاده میتوانید بروید و منظره کاوش های تاریخی را ببینید. ساختمان مقبره کمال الملک با اینکه معاصر هست ولی در حال بازسازی بود.ظاهرا کیفیت مصالح استفاده شده ضعیف بود. فرم ساختمان هم میتوانست شبیه گالری با تصاویر تعدادی از کارهای هنریش باشه.

در عین کوچکی آرامگاه، بی نظیره

ارامگاه محمد غفاری مشهور به کمال الملک نقاش معروف ایرانی که در محوطه باغ ارامگاه عطار قرار گرفته و توسط هوشنگ سیحون معمار بزرگ ایرانی طراحی شده.

آرامگاه کمال الملک این نقاش زبردست و شایسته ایرانی دوره قاجار در جوار آرامگاه عطار نیشابوری در فضایی مصفا واقع شده. بنای یادبود این بزرگوار با زیبایی خیره کننده و آن نگاره ها و انحناهای الهام گرفته از معماری ایرانی، شاهکاری درخور این بزرگمرد خلق کرده. باغ مصفای محوطه آرامگاه کمال الملک و عطار محصور و دارای ورودی است.

محمّد غفّاری (۱۲۲۶ – ۲۷ مرداد ۱۳۱۹)، معروف به کمال‌المُلک، نقاش ایرانی در دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی بود.او با حضور در دربار، نخست، «خان»، و سپس «پیش‌خدمت مخصوص» شد. پس از چندی ناصرالدین‌شاه، شیفته آثار او شد و خود به شاگردی او درآمد؛ و پس از این، او را در آغاز، «نقاش‌باشی» و سپس، «کمال‌الملک»، لقب داد. لقب «کمال‌الملک»، پیشنهاد محمدحسین فروغی بود. کمال‌الملک در مدت حضور در دربار، ۱۷۰ تابلو کشید که معروف‌ترین آن‌ها، تالار آینه است، و نخستین تابلویی‌ست که آن را به نام «کمال‌الملک» امضا کرده است.کمال‌الملک، ساعت ۱۴ یک‌شنبه ۲۷ مرداد ۱۳۱۹، بر اثر پیری و بیماری، در ۹۳ سالگی در منزل نوه دختری‌اش درگذشت. او وصیت کرده بود در باغ خودش واقع در حسین‌آباد دفن شود، تا آرام‌گاهش محل استراحت دوستان و دوست‌دارانش باشد. اما بنا به دلایلی، او را در نیشابور، کنار مزار شیخ فریدالدین عطار نیشابوری به خاک سپردند.

در شهر کهن نیشابور در استان خراسان رضوی در کنار آرامگاه شاعر معروف پارسی،«شیخ ‌عطار نیشابوری» مدفن «محمد غفاری»، بزرگ‌ترین نقاش کشور در سده اخیر و پرنفوذترین شخصیت تاریخ هنر معاصر در دوران قاجاریه جای گرفته است. این مقبره از مکان های دیدنی نیشابور است و در خیابان عرفان در محله شادیاخ در باغی بزرگ و سرسبز قرار دارد.محمد غفاری، نقاش برجسته و معروف ایرانی در سال ۱۲۲۴ خورشیدی در شهر زیبای کاشان چشم به جهان گشود. بیشتر اعضای خانواده او اهل هنر بودند و نقاشی از اهمیت ممتازی میان آن‌ها برخوردار بود. عموی او از نقاشان بنام آن زمان بود و پدرش در طراحی منظره و چاپ‌ سنگی استاد بود. پدر هنرمند وی وقتی از استعداد او خبردار شد، یک دسته کاغذ و مداد خوب برای او خریداری نمود و او را تشویق به جدی گرفتن نقاشی نمود. محمد غفاری در نوجوانی به تهران سفر کرد و به همراه برادر بزرگ‌تر خود در مدرسه «دارالفنون» مشغول به تحصیل در رشته نقاشی شد. «ناصر الدین شاه» او را در سال سوم تحصیلی‌اش کشف کرد. «ناصرالدین شاه» زمانی که در حال بازدید از مدرسه «دارالفنون» بود، تحت تاثیر تابلویی که وی از چهره «اعتضاد السلطنه» کشیده بود، قرار گرفت و دستور داد تا او را به‌عنوان نقاش به استخدام دربار درآورند.

یکی دیگه از کارهای بی نظیر هوشنگ سیحون توی یکی از مصاحبه ها داشتن میگفتن هر بنایی علاوه بر فاکتور های مدرنش و رفع نیازهای مدرن باید از نظر فرهنگی با گذشته ی فرهنگی اجتماعی اون جامعه سازگار باشه تا کیفیت زیست مردم بهتر بشه نگاهش حتی به ساختمان های مسکونی بود نه فقط سازه های تاریخی و نمادین معتقد هست که تکامل یک جامعه با شکل و ساختار بناهای اون جامعه در تعامل هست و با هم حرکت میکنن اگر یهو برای مثال این رابطه قطع بشه نشانه هاش حتی در رفتار جامعه خودش رو نشون میده برای مثال چقدر ناموزونه نمای رومی توی قرن بیست و یکم روی خونه های ایرانی یا چقدر خونه های آپارتمانی که میخوان از کمترین فضا بیشترین کاربرد مادی رو بگیرن از نیاز های معنوی ما دور هستن

معماری مقبره بسیار زیبا و چشم نواز است

آرامگاه نقاش بزرگ تاریخ معاصر ایران زمین معماری جالب توجه است آرامگاه کمال‌الملک بنایی است در شهر نیشابور که مدفن کمال‌الملک است. موقعیت این بنا در نزدیکی آرامگاه عطار نیشابوری در محله شادیاخ (عرفان کنونی) است. طراح این بنای یادبود هوشنگ سیحون است و در مراسمی در تاریخ ۱ آوریل۱۹۶۳ --۱۲فروردین ۱۳۴۲ خورشیدی با حضور فرح پهلوی رونمایی شد. سازندگان این آرامگاه چند کارگر نیشابوری بودند که در مراسم رونمایی از آنان توسط دولت وقت قدردانی شد.

محمد غفاری ملقب به کمال الملک نقاش مشهور و از مفاخر بنام دوران قاجاریه که هم اکنون آثار زیبائی از او در موزه‌های خارج از کشور و همچنین ایران نگاه داری میشود . مقبره این هنرمند بزرگ ایرانی در کنار بزرگانی چون شاعر و عارف بنام قرن هفتم عمر خیام و عطار نیشابوری قرار گرفته است که به همین دلیل بازدید کنندگان زیادی از تمام نقاط ایران و گردشگران خارجی دارد و از امکانات رفاهی و خدماتی مناسبی نیز در این محل برخوردار بوده و استفاده میشود

مقبره کمال‌الملک نیز در محوطه آرامگاه عطار قرار دارد که طراحی آن در دهه ۱۳۴۰ توسط معمار شهیر ایرانی، هوشنگ سیحون انجام شده است. این نقاش بزرگ ایرانی سال‌های آخر عمر را در باغ خود در حسین‌آباد نیشابور سپری کرد و در سال ۱۳۱۹ درگذشت و کنار آرامگاه عطار مدفون شد.