مسجد جامع بروجرد

مسجد جامع بروجرد که با نام مسجد جمعه (با گویش بروجردی مچد جمه maččed jomma) نیز شناخته می‌شود، مسجدی تاریخی و از بناهای معماری سرشناس در شهر بروجرد است. مسجد جامع بروجرد یکی از نخستین مسجدهای ساخته شده در ایران است که در قرن دوم تا سوم هجری در شهر بروجرد بنا نهاده شده‌است. این مسجد در یکی از محله‌های تاریخی شهر نام دو دانگه واقع شده و به لحاظ معماری و قدمت، از بناهای منحصر به فرد استان لرستان و شهر بروجرد است

مشاهده در گوگل مپس

کلن فک کنم بروجرد میراث فرهنگی و آثار باستانی خودش رو فراموش کرده و رها کرده، واقعن زیبایی های این مسجد بی نظیر بود، معماری شاخص داشت ولی به بدترین شکل نگه داری شده. انگار یه قسمت مسجد به خیریه داده شده و خیلی بی نظم و نا مرتب بود. شبستان تعطیل بود فضا کوچه پشت مسجد به اسم غریب خانه بود که به بخش خصوصی داده بودن تا کافه بشه

مشاهده در گوگل مپس

مسجد جامع شهر بروجرد اوضاع خوبی نداشت انگار رها شده تا خراب بشه. شبستانش تعطیل بود . کنار حیاط چند تا اتاق بود که انگار ساکن داشت و یه اتاق هم گویا در اختیار خیریه بود . حیاط و خود مسجد بسیار نامرتب و عجیب بود. انگار سال ها رسیدگی بهش نشده بود. دیدنش بیشتر ناراحت کننده بود تا جالب و زیبا، بنابراین اگر عکس هاش دیدین ممکن برای دیدنش تجدید نظر کنید. هرچند عکس ها طوری کادر گرفته شده که فضا بهتر بنظر میرسه .

مشاهده در گوگل مپس

مسجد جامع بروجرد؛ پیوند باشکوه آتش و ایمان در قلب لرستان اگر به دنبال تماشای یکی از قدیمی‌ترین و ارزشمندترین یادگارهای معماری ایران هستید، مسجد جامع بروجرد (که محلی‌ها به آن مَچِد جُمِه می‌گویند) مقصدی است که شما را به سفری ۱۲۰۰ ساله در تاریخ می‌برد. این مسجد نه تنها یک مکان مذهبی، بلکه موزه‌ای زنده از تحولات معماری ایران از دوران ساسانی تا قاجار است. چرا باید از مسجد جامع بروجرد بازدید کرد؟ خاستگاه باستانی (آتشکده ساسانی): جذاب‌ترین نکته درباره این مسجد، بنا شدن آن بر روی ویرانه‌های یک آتشکده بزرگ ساسانی است. معماری بخش گنبدخانه آن هنوز هم شباهت خیره‌کننده‌ای به "چهارطاقی‌های" دوران باستان دارد که نشان‌دهنده تداوم هنر ایرانی در کالبد اسلامی است. شاهکار معماری سلجوقی و صفوی: بنای فعلی ترکیبی از سبک‌های مختلف است. گنبدخانه آجری آن یادگار دوره سلجوقی است و تزیینات آجرکاری ظریف آن چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند. همچنین منبر چوبی ۹ پله‌ای که در زمان صفویه (سال ۱۰۶۸ قمری) ساخته شده، از نفیس‌ترین آثار منبت‌کاری ایران محسوب می‌شود. کتیبه‌ها و فرمان‌های تاریخی: در این مسجد می‌توانید کتیبه‌های متعددی به خط کوفی و نسخ ببینید. یکی از مهم‌ترین آن‌ها، سنگ‌نوشته‌ای مربوط به شاه عباس اول صفوی (سال ۱۰۲۲ قمری) است که بر سردر غربی مسجد نصب شده و سندی ارزشمند از تاریخ این شهر است. بخش‌های منحصربه‌فرد: شبستان زمستانی: فضایی وسیع و ستون‌دار در ضلع شمالی که برای روزهای سرد زاگرس طراحی شده است. چاه گاورو (چاه گاوی): در رواق غربی چاهی قدیمی وجود دارد که در گذشته با کمک گاو، آب را برای وضوخانه و آب‌انبار تامین می‌کرد؛ نمونه‌ای جالب از مهندسی سنتی. غریب‌خانه: محلی که در گذشته برای اسکان رایگان مسافران و درراه‌ماندگان ساخته شده بود و نشان از روحیه مهمان‌نوازی مردم این دیار دارد.

مشاهده در گوگل مپس