پل استاد سیف (پل ورزنه) یک پل تاریخی زیبا در ورزنه، استان اصفهان است که هر روزه گردشگران و ساکنان محله رو به خود جذب میکنه. این پل با طراحی سنتی و سنگهای محلی، جایگاه ویژهای در میان پلهای تاریخی ایران پیدا کرده و برای دوستداران تاریخ و معماری جذابه. اگر میخواید یه پیادهروی آرام و با دیدن مناظر طبیعی اطراف، حتماً یه بار به این پل سر بزنید؛ یه لحظهی آرامش در دل شهر میتونه روزتون رو بهتر کنه.
این پل در شهر ورزنه و بر روی رودخانه زاینده رود واقع شده و آخرین پل بر روی زاینده رود است.
بنا بر اطلاعات تابلوی پل، بانی ساخت این پل شخصی به نام سیف اله اردکانی بوده. بنا به روایاتی این شخص در دوره سلجوقیان قصد عزیمت به مکه مکرمه را داشته. کاروان در مسیر به رودخانه می رسند. رودخانه پل نداشته و مردم از آب رد می شدند. سیف اله از ادامه سفر منصرف می شود و با کمک اهالی ساخت پل را شروع می کند و وقتی همراهان او از حج برمی گردند، ساخت پل تمام شده بود. پل در ابتدا دارای 7 دهانه بوده و با گچ و ساروج ساخته شد. اهالی بعدها در سال 1254 هجری قمری (دوره قاجار) سه دهانه به آن اضافه می کنند. اما در سایت ورزنه آمده که سیف اله اردکانی ر دوره قاجار سه دهانه را اضافه کرده.
در حال حاضر پل دارای 10 دهانه، 67 متر طول، شش و نیم متر عرض است و ارتفاع آن از سطح آب حدود 6 متر می باشد. عبور خودرو از روی پل انجام نمی شود، اما عبور عابر پیاده امکان پذیر هست.
ظاهرا آخرین پل تاریخی بر روی رودخانه زاینده رود است. عینکتون رو بزنید و توضیحات پل رو در یکی از عکس های ضمیمه بخونید، جالبه
نتیجه:
«خدمت به خلق کمتر از عبادت خدا نیست»
پل قدیمی ورزنه یا پل استاد سیف آخرین پل زاینده رود هست و مربوط به دوره صفویه هست .
The old Varzaneh bridge or Ostad Seif bridge is the last bridge of Zayandehrud and belongs to the Safavid period.
پل تاریخی ورزنه آخرین پل زاینده رود با مساحت حدود ۵۰۰ متر بر روی زه آبهای زاینده رود در قسمت شمال شهر ورزنه واقع شده است که در حال حاضر به پل ارتباطی بخش قدیم و بخش جدید تبدیل شده است . این پل دارای ۱۰ چشمه تاق که هفت چشمه یا طاق آن به طول ۶۷ متر و عرض پل ۵/۶ متر و ارتفاع از سطح آب ۶ متر و عرض چشمه ها ۴ متر است که عرض هر دهانه ۸۰/۳ و ضخامت هر پایه پل در قسمت جلو ۴۰/۲ می باشد .
این پل دارای شش میل راهنماست که چهار عدد آن متعلق به دوره اول ساخت پل بوده و جنبه استحکامی نیز برای پل داشته اند و ارتفاع آن نیز بلند تر است و دوتای شمالی مربوط به دوره متآخرتر است که فقط جنبه تزئینی داشته .
