پل استاد سیف(پل ورزنه)

این پل در شهر ورزنه و بر روی رودخانه زاینده رود واقع شده و آخرین پل بر روی زاینده رود است. بنا بر اطلاعات تابلوی پل، بانی ساخت این پل شخصی به نام سیف اله اردکانی بوده. بنا به روایاتی این شخص در دوره سلجوقیان قصد عزیمت به مکه مکرمه را داشته. کاروان در مسیر به رودخانه می رسند. رودخانه پل نداشته و مردم از آب رد می شدند. سیف اله از ادامه سفر منصرف می شود و با کمک اهالی ساخت پل را شروع می کند و وقتی همراهان او از حج برمی گردند، ساخت پل تمام شده بود. پل در ابتدا دارای 7 دهانه بوده و با گچ و ساروج ساخته شد. اهالی بعدها در سال 1254 هجری قمری (دوره قاجار) سه دهانه به آن اضافه می کنند. اما در سایت ورزنه آمده که سیف اله اردکانی ر دوره قاجار سه دهانه را اضافه کرده. در حال حاضر پل دارای 10 دهانه، 67 متر طول، شش و نیم متر عرض است و ارتفاع آن از سطح آب حدود 6 متر می باشد. عبور خودرو از روی پل انجام نمی شود، اما عبور عابر پیاده امکان پذیر هست.

ظاهرا آخرین پل تاریخی بر روی رودخانه زاینده رود است. عینکتون رو بزنید و توضیحات پل رو در یکی از عکس های ضمیمه بخونید، جالبه نتیجه: «خدمت به خلق کمتر از عبادت خدا نیست»

پل قدیمی ورزنه یا پل استاد سیف آخرین پل زاینده رود هست و مربوط به دوره صفویه هست . The old Varzaneh bridge or Ostad Seif bridge is the last bridge of Zayandehrud and belongs to the Safavid period.

پل تاریخی ورزنه آخرین پل زاینده رود با مساحت حدود ۵۰۰ متر بر روی زه آبهای زاینده رود در قسمت شمال شهر ورزنه واقع شده است که در حال حاضر به پل ارتباطی بخش قدیم و بخش جدید تبدیل شده است . این پل دارای ۱۰ چشمه تاق که هفت چشمه یا طاق آن به طول ۶۷ متر و عرض پل ۵/۶ متر و ارتفاع از سطح آب ۶ متر و عرض چشمه ها ۴ متر است که عرض هر دهانه ۸۰/۳ و ضخامت هر پایه پل در قسمت جلو ۴۰/۲ می باشد . این پل دارای شش میل راهنماست که چهار عدد آن متعلق به دوره اول ساخت پل بوده و جنبه استحکامی نیز برای پل داشته اند و ارتفاع آن نیز بلند تر است و دوتای شمالی مربوط به دوره متآخرتر است که فقط جنبه تزئینی داشته .

روابط عمومی شهرداری بر روی تابلوی منصوب بر ورودی پل چنین نوشته است: بانی ساخت این پل شخصی است به نام استاد سیف اردکانی بوده که بنا بر روایتی این شخص در دورة سلجوقیان که عازم حج بوده وهنگام رسیدن به ورزنه با دیدن رودخانه و وجود نداشتن هیچ راه عبور بر روی آن، فریضه حج را رها کرده و با کمک اهالی شروع به ساخت بنای پل با 7 دهانه با آجر می کنند. در سال 1254 ه.ش 3 دهانه دیگر به پل اضافه می شود. در حال حاضر این پل دارای 10 دهانه، طول 67 متر و عرض 6.5 متر و ارتفاغ از سطح آب حدود 6 متر است. همچنین عرض دهانه های آن 4 متر است که د رسالهای 1367 و 1376 توسط سازمان میراث فرهنگی ورزنه مرمت شده است.

پل قشنگی است، اما بوی فاضلاب کنار آن میآید و هیچ نورپردازی ندارد.

خیلی عالی

Une ville forte sympathique, pas mal de petites choses pittoresque à visiter, le moulin à farine, le puit et son buffle. ...Le tout en chantant

Old and beautiful...