پل جوبی

پل جویی یکی از جاهای خیلی باصفا و دوست‌داشتنی اصفهانه. صبح‌ها که خلوت‌تره، هوا خیلی خوبه و قدم زدن کنار پل و زاینده‌رود حس آرامش خاصی داره. شب هم فضای خیلی قشنگی داشت؛ مردم دور هم جمع شده بودن، چند نفر اومده بودن آهنگ می‌خوندن و حال‌وهوای صمیمی و شادی ایجاد شده بود. مخصوصاً وقتی آب بازه، ترکیب صدای آب، نورها و انرژی مردم یه حس خیلی خاص و خاطره‌انگیز به اینجا می‌ده.

مشاهده در گوگل مپس

پل جوبی که برخی مورخان از آن با نام پل چوبی یاد کرده اند در دوره شاه عباس دوم صفوی به سال 1033 خورشیدی بر روی رودخانه زاینده رود و بین پل الله وردی خان (سی و سه پل) و پل خواجو ساخته شد. این پل برای استفاده عامه نبوده و در واقع راه اختصاصی برای خاندان سلطنتی و امرا و بزرگان و سفرا و مهمانان بوده جهت دسترسی به کاخ هفت دست و کوشک آینه خانه و عمارت نمکدان که همگی در دوران حکومت ظل السلطان بر اصفهان ویران شدند. این پل دارای 21 دهانه است , پهنای کمی دارد و درازای آن 147 متر می باشد. وجه تسمیه نامگذاری پل این بوده که روی این پل جوی آبی روان بوده که آب را از سوی دیگر به طرف دیگر پل جاری می‌کرده است.

مشاهده در گوگل مپس

بیشتر جوان ها و نوجوان ها روی این پل جمع می‌شوند و حس و حال خیلی خوبی داره مخصوصاً موقعی که یه اکیپی آهنگ می‌خونن و نمای پل خواجو از روی این پل خیلی دیدنیه.

مشاهده در گوگل مپس

پل جویی که با ۲۱ چشمه و پهنای کم و درازای نزدیک ۱۴۷ متر بر بستر زاینده رود، میان دو پل الله‌وردی خان و پل خواجو ساخته شده است از سازه‌های دوره شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۵ هجری است. دلیل این نامگذاری عبور جوی آب از روی پل می باشد. برج شش گوشه وسط پل با چشمه‌های آب جاری فرح بخش حال امیران، اشراف، مهمانان و سفیرانی بود که به حضور شاه شرفیاب می‌شدند. این پل برای آمدوشد عامهٔ مردم نبوده است بلکه تنها وسیلهٔ ارتباط باغهای سلطنتی دو کناره شمالی و جنوبی رودخانه یعنی باغ معروف به «باغ دریاچه» با باغهای گستردهٔ سعادت آباد میان پل الله‌وردی خان و پل خواجو و بناهای با شکوه کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه و کشکول و نمکدان بوده است و در اصل محل عبور خانواده شاه صفوی و امرا و بزرگان و مهمانها و سفرایی بوده است که اجازه دیدار با شاه عباس دوم را داشته‌اند.

مشاهده در گوگل مپس