موزه رضا عباسی

هزینه ورودی ۳۰ هزار تومن بود (۱۴۰۴)و من وسط هفته رفتم کلا هیچکس تو سالن ها نبود(نه بازدید کننده نه راهنما) بهتره یه وقتی برین که یکم شلوغ باشه. بیشتر آثار کاسه و سینی های خیلی قدیمی اند و یک طبقه هم کتاب های خیلی قدیمی، تو خیابون شریعتی یه تابلو زدن که در حال حاضر جهت اشتباه رو نشون میده همین لوکیشن گوگل مپ درسته

موزه جمع جور و قشنگیه که آثار شاخص و ارزشمند خوبی داره. بخصوص در دوره اسلامی آثار زرین دوره هخامنشیان همه مولاژ هستن

موزه رضا عباسی از سرمایه های ارزنده کشور عزیزمون ایران است. مکانی برای به تماشا نشستن تاریخ و گذر آن. مدتهای مدیدی بود که خیال داشتم از این موزه دیدنی بازدید کنم تا اینکه بالاخره موفق شدم در دی ماه سال 1400 به آرزوی دیرینه ام برسم. الان که داشتم تصاویر کامپوترم را مرتب میکردم به فولدر عکس های موزه برخوردم و بر آن شدم تا مروری بر این موزه بنویسم. از جمله نکات مثبت این موزه گنجینه ارزنده آن است که بسیار چشم نواز می باشد. و نکته منفی این مکان تاریخی نبودن پارکینگ در اطراف موزه و ترافیک کمر شکن آن نواحی می باشد. طوری که بنده مجبور شدم در یکی از خیابان های فرعی به فاصله یک یا دو کیلومتری از موزه به سختی محلی برای پارک خودرو پیدا کنم. اگر اهل تاریخ و از علاقمندان به ایران عزیز هستید دیدن این موزه را پیشنهاد میکنم و البته توصیه میکنم برای رفتن به آنجا از وسائل نقلیه عمومی استفاده نمایید. همچنین قبل از بازدید با توجه به بعد مسافت بهتر است تماس بگیرید تا از باز بودن موزه اطمینان حاصل نمایید.

موزه رضا عباسی واقع در خیابان شریعتی نرسیده به پل سیدخندان ، دارای آثار تاریخی از هزاره سوم پیش از میلاد تا دوره قاجار در دسته بندی آثار سفالی، فلزی، خوشنویسی و نگارگری میباشد.

موزه‌ای با اشیایی از دوران باستان تا دوران معاصر‌. طبقه سوم اشیای قبل از اسلام، طبقه دوم اشیای دوران اسلامی و طبقه اول آثار مینیاتور و خطاطی. اشیای موزه فراتر از تصور نفیس و خاص هستند. از دیدن این موزه بسیار لذت بردم.

موزه رضا عباس یکی از مراکز فرهنگی و هنری ارزشمند است که با هدف حفظ و نمایش آثار تاریخی، هنری و فرهنگی منطقه تأسیس شده است. در این موزه مجموعه‌ای از آثار باستانی، صنایع‌دستی، اسناد تاریخی و ابزارهای سنتی نگهداری می‌شود که بیانگر هویت و پیشینه غنی مردم آن منطقه است. فضای داخلی موزه با طراحی زیبا و نورپردازی مناسب، تجربه‌ای دل‌انگیز برای بازدیدکنندگان فراهم می‌کند. موزه رضا عباس نه‌تنها محلی برای نمایش آثار تاریخی است، بلکه در زمینه برگزاری نمایشگاه‌های هنری، نشست‌های فرهنگی و برنامه‌های آموزشی نیز فعالیت دارد و به عنوان پل ارتباطی میان گذشته و نسل امروز شناخته می‌شود.

اگر از حوالی پل سید خندان عبور کرده یا دانشجوی دانشکده برق دانشگاه خواجه نصیر بوده باشید، بدون شک موزه رضا عباسی را دیده‌اید‌ یا حتی از داخل آن بازدید کرده‌اید. موزه عباسی یکی از غنی‌ترین و ارزشمندترین موزه‌های شهر تهران به شمار می‌رود که گنجینه‌ای بی‌نظیر از تاریخ و فرهنگ ایران‌زمین را در خود جای داده است. طراح نشان‌واره موزه عباسی تهران استاد ممیز، پدر گرافیک نوین ایران است وقتی به این موزه برسید، شاید نخستین چیزی که نظرتان را جلب کند، نشان‌واره‌ای باشد که بر تابلوی بالای سردر این موزه و روی دیوار آن حک شده است. این نشان‌واره‌ که به زیبایی تمام اجرا شده توسط مرتضی ممیز، پدر گرافیک معاصر ایران، در سال ۱۳۵۵ طراحی شده است.

به تاریخ ۱۱ فروردین ۱۴۰۱ موزهٔ خیلی زیباییه و به‌دقت چیده شده. آثار و اطلاعات بسیار ارزشمندی در این موزه نگهداری می‌شن که بررسی‌شون وقت و حوصله می‌خواد. موزه خیلی خلوت (تقریباً خالی) بود. در کلّ سه طبقه، دو یا سه نفر راهنما حضور داشتن که البته باحوصله توضیح می‌دادن. ورودی موزه ۵۰۰۰ تومان هست که می‌شه از پیش بلیت تهیه کرد یا همون‌جا به‌صورت حضوری سریع بلیت دریافت کرد. موزه سه طبقه‌ست که بازدید از طبقهٔ سوم شروع می‌شه. از بازدیدکننده هم درخواست می‌شه اگه کیف نسبتاً بزرگ داره، داخل لاکرهای جلوی ورودی بذاره.

موزه رضا عباسی رو تو تعطیلات نوروز ۱۴۰۳ بازدید کردیم و در مجموع باید گفت که موزه کامل و جامع و خاصی نبود فقط بخش نگارگری و توضیحات راهنما خوبش جالب بود و پرسنل ورودی موزه هم رفتار حرفه ای نداشتن و بلیت موزه هم نفری ۳۰ت بود که تناسب با کلیات موزه نداشت.

اگر از حوالی پل سید خندان عبور کرده یا دانشجوی دانشکده برق دانشگاه خواجه نصیر بوده باشید، بدون شک موزه رضا عباسی را دیده‌ یا حتی از آن بازدید کرده‌اید. موزه عباسی یکی از غنی‌ترین و ارزشمندترین موزه‌های شهر تهران به شمار می‌رود که گنجینه‌ای بی‌نظیر از تاریخ و فرهنگ ایران زمین را در خود جای داده است. موزه رضا عباسی ابتدا در مهرماه سال ۱۳۵۶ افتتاح شد؛ اما این موزه یک سال بعد، در آبان ماه سال ۱۳۵۷ تعطیل شد. از این زمان تا ۱۳۵۸، مدیریت موزه بر عهده آیدین آغداشلو بود. در پایان سال ۱۳۵۸ بار دیگر این موزه پس از تغییراتی در فضای داخلی و گسترش فضای نمایشگاهی بازگشایی شد. در سال ۱۳۶۳ به‌دلیل مشکلات داخلی کار موزه بار دیگر به تعطیلی کشید و یک سال بعد دوباره بازگشایی شد؛ اما این بازگشایی دوام چندانی نداشت و موزه یک بار دیگر در همان سال تعطیل شد، تا سرانجام در ۱۵ بهمن سال ۱۳۷۹ برای پنجمین بار و پس از انجام بازسازی دوباره آغاز به کار کرد. در حال حاضر موزه عباسی تهران زیر نظر وزارت میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اداره می‌شود.

موزه ای زیبا و غنی A beautiful and rich museum موزه رضا عباسی کاشانی، در سال ۱۳۵۶ در خیابان شریعتی تهران، روبروی دانشکده برق دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، گشایش یافت و به یاد نقاشمشهور دورهٔ صفوی اهل کاشان رضا عباسی نام‌گذاری شد. ساختمان موزه در واقع متعلق به یک نمایشگاه مبلمان و دکوراسیون خانگی بود که به دلیل ویژگی‌های معماری و محل قرارگیری مورد توجه مسوولان وقت قرار گرفت و از صاحب اصلی خریداری شد. این موزه به‌طور رسمی در مهرماه سال ۱۳۵۶ به وسیله فرح پهلوی گشایش یافت ما درست یک سال بعد در آبان ماه سال ۱۳۵۷ تعطیل شد. در این دوره یعنی از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۸، مدیریت موزه بر عهدهآیدین آغداشلو بود.[۲] در پایان سال ۱۳۵۸ بار دیگر این موزه پس از دگرگونی‌هایی در آرایش داخلی و گسترش فضای نمایشگاهی بازگشایی شد. در سال ۱۳۶۳ به دلیل مشکلات داخلی کار موزه بار دیگر به تعطیلی کشید و یک سال بعد دوباره بازگشایی شد. اما این بازگشایی دوام چندانی نداشت و موزه یک بار دیگر در همان سال تعطیل شد تا سرانجام در ۱۵ بهمن سال ۱۳۷۹ برای پنجمین بار و پس از انجام بازسازی دوباره آغاز به کار کرد. در حال حاضر این موزه زیر نظر سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی اداره می‌شود. سرپرست کنونی موزه شهرام حیدر آبادیان است. مجموعه‌های به نمایش درآمده در این موزه بسیار متنوع بوده و آثاری از هزاره دوم پیش از میلاد تا اوایل قرن بیستم یعنی پایان دوره قاجار را در بر می‌گیرد. این آثار بر اساس ترتیب زمانی به نمایش درآمده‌اند، بنابراین بازدید کنندگان می‌توانند سیر تکامل هنر، تمدن و فرهنگ را در ایران زمین دنبال کنند. این چینش در میان موزه‌های دیگر ایران منحصر به فرد است. بخش مرمت و نگهداری موزه با دو آزمایشگاه و کارگاه به مرمت و بازسازی نقاشی‌ها، اشیای فلزی و کتاب‌های خطی اختصاص دارد و یکی از پیشرفته‌ترین کارگاه‌های مرمت در کشور است؛ بنابراین، این کارگاه نه تنها به مرمت اشیای موجود در موزه رضا عباسی می‌پردازد، بلکه ترمیم آثار ارسالی از موزه‌های دیگر کشور را نیز به عهده دارد. کتابخانه موزه دربرگیرنده بیش از ده هزار جلد کتاب به زبان‌های پارسی، انگلیسی، فرانسه و آلمانی است. همچنین کتابخانه مشترک بیش از ۵۰ مجله داخلی و ۶۰ مجله خارجی است. این کتابخانه برای کارکنان موزه‌ها، کارمندان سازمان میراث فرهنگی، استادان و دانشجویان و پژوهشگران فرهنگی قابل استفاده‌است. The Reza Abbasi Museum (Persian: موزه رضا عباسی ) is a museum in Tehran, Iran. It is located in Seyed Khandan.[1] The museum is named after Reza Abbasi, one of the artists in the Safavid period.[2]The Reza Abbasi Museum is home to a unique collection of Persian art dating back to the second millennium BC, from both the pre-Islamic and Islamic eras.[3] Reza Abbasi Museum was officially opened in September 1977 under the guidance of Queen Farah Pahlavi,[4] but it was closed in November 1978. It was reopened a year later in 1979, with some changes in its internal decorations and further expansion of its exhibition space. It was closed again in 1984 due to some internal difficulties and reopened a year later. It was finally opened for the fifth time, after its renovation on February 4, 2000. Currently Reza Abbasi Museum is administrated by Cultural Heritage Organization of Iran The collections of this museum belong to a period from the 2nd millennium BC to the early 20th century. The displays are set according to time interval. There are many objects exhibited in this museum such as artifacts made of baked clay, metal and stone from the pre historic times to pottery and metal objects, textile and lacquer painting, manuscripts and jewelry belonging to the Islamic period. The collections of this museum belong to a period from the 2nd millennium BC to the early 20th century. The displays are set according to time interval. There are many objects exhibited in this museum such as artifacts made of baked clay, metal and stone from the pre historic times to pottery and metal objects, textile and lacquer painting, manuscripts and jewelry belonging to the Islamic period.

امروز رفتیم گنجینه گنجفه یا همون ورق بازی دوره صفویه رو دیدیم. موزه ی خیلی خیلی خوبیه از جهت نسخ خطی، مینیاتور و نگارگری ها

موزه از سه طبقه تشکیل شده که هر طبقه مربوط به دوره ها و آثار مختلف تاریخی می‌شه. درون ساختمان هم بسیار تمیزه و حرفه‌ای کار شده. اما یک مسئله من رو خیلی نگران کرد و آن هم اینکه داخل مپ ، عکس آثار تاریخی ‌ای گذاشته شده که متأسفانه الان دیگر در موزه نبوده و معلوم نیست که کجا هستن.

خیلی زیبا و خاص و دیدنیه . بسیار راضی بودم ممنون از تمام خدمات و کیفیت عالیتون.

مجموعه‌ی بی‌نهایت جالب و جذابی است ولی متاسفانه نور سالن‌ها کم، شیشه‌ی ویترین‌ها بسیار کثیف و مسئولان بی‌حوصله هستن.

اینکه موزه ساعت 4 میبنده باعث میشه خیلی از افراد نتونن ازش بازدید کنن. موزه که نباید با ساعت کارمندی کار کنه.

یه موزه فوق العاده با آثار بسیار زیبا از فرهنگ و تمدن ایران , واقعا ارزش بازدید داره

نشان‌واره موزه رضا عباسی، طراحی‌شده به دستمرتضی ممیز (پدر گرافیک ایران)، در ۱۳۵۵، وی دربارهٔ طراحی این نشان‌واره می‌گوید: «برای طراحی نشانه موزهٔ رضا عباسی فرصت مغتنمی برایم پیش آمد، زیرا این نقاش جد بزرگ خانوادهٔ من است؛ این بود که مشتاقانه دست به کار شدم و کنار دست محمد احصایی نشستم و از صبوری او استفاده کردم و دایم پیچ و خم‌ها را به قلم و دست او دادم تا ترکیب نوشته به دست آمد و بعد در آتلیه‌ام مفصل روی ترکیب‌بندی‌ها کار کردم.آیدین آغداشلو هم روی گل اسلیمی اصلاحاتی انجام داد.»[۱]

هیچی تو موزه نیست! جمع کردن همه چیزو و نگفتن متاسفانه، فقط چندتا کتاب بود پول هم میخواستن بگیرن!

بیشتر طبقه سوم مورد توجه قرار گرفت ، بخاطر اشیاء دوره هخامنشی و ساسانی