روستای ابیانه

پاییز این روستا عالیه . مردم آروم و خونگرم فضای آروم و دلنشین . البته من وسط هفته رفتم . آبان 1402

مشاهده در گوگل مپس

ابیانه یکی از بی‌نظیرترین ویلاهای ایران هست با نکات جالب توجه که فکرشم نمیکنید. اولا که برای دسترسی به این روستا بعد از کاشان جاده نطنز و بعدش هم تابلوی ابیانه، ۳۰ کیلومتری روستا دیگه مسیر دوطرفه و کوهستانی و گردنه داره، بایستی خیلی با احتیاط و مطمئن رانندگی کنید. ورودی روستا یه عددی مثل عوارضی میگیرن برای ورود به روستا، بعدش به روستا که رسیدید کنار موزه مردم شناسی یه پارکینگ عمومی هست، اونجا پارک کنید و برید داخل روستا و پیاده روی کنید، کلی خونه جذاب برای عکاسی، چای هیزمی و کافه هم هست. یه جوی آب روان هم از وسط روستا میگذره. کلا روستای بزرگی نیست و شاید ۲ ساعت وقت گذاشتن براش کافی باشه که بتونید بچرخید. از محلی‌ها خرید کنید تا کسب و کارشون رونق داشته باشه. یه امامزاده هست که برای زیارت و عکاسی جذابه، از کافه رستوران‌ها و هتلهاش خیلی ریویو خوبی دستگیرم نشد و من ترجیح دادم از ساندویچ فروشی داخل روستا یه ساندویچ بگیرم تا ریسک غذای داخل روستا دمای هوای روستا وسط مرداد تو رنج ۲۰ تا ۳۰ درجه بود واقعا خنک! ما شب رو تو روستای طره موندیم که نزدیکی ابیانه هست و اقامت ارزون تر هم هست. خیلی به مپ وابسته نباشید چون دقیق نیستن و چشمی میتونید پیدا کنید. تو روستا کلی سرویس بهداشتی هست پس نگران بچه‌ها نباشید. اقامتگاه های بومگردی هم داخل روستا فعالند. درکل یه تجربه جالبه و اگر به تاریخ و تمدن ایرانی اهمیت میدید پیشنهاد میکنم و لطفا داخل روستا و مسیرهاش آشغال نریزید و به طبیعت اسیب نزنید و نذارید بچه‌هاتونم اینکار رو ناآگاهانه انجام بدن.

مشاهده در گوگل مپس

اسمش هم که میاد آدم فکر میکنه یه جای عجیب و غریب تو یه دنیای دیگه‌ست! این روستا تو دل کوه‌های مرتفع استان اصفهان، یه جورایی قایم شده و انگار از دل تاریخ بیرون اومده. قدمتش به بیش از ۱۵۰۰ سال می‌رسه! یعنی از زمان ساسانیان تا الان، این روستا پابرجاست و هنوز هم بافت سنتی‌اش رو حفظ کرده. وقتی پا میذاری تو کوچه‌پس‌کوچه‌های سنگ‌فرش‌ش، انگار تو یه تونل زمان قدم زدی. خونه‌ها همه قرمزن، چون از خاک سرخ همون منطقه ساخته شدن. پنجره‌های چوبی کوچیک، درهای قدیمی و دیوارهای کاهگلی یه حس نوستالژیک خاصی به آدم می‌دن. یه جورایی انگار تو یه فیلم تاریخی راه رفتی! مردم ابیانه هنوز هم لباس‌های سنتی می‌پوشن. مردا شلوارهای گشاد و زن‌ها دامن‌های چین‌دار رنگارنگ. این لباس‌ها یه جورایی بخشی از هویت این روستاست و دیدنشون آدم رو به گذشته‌های دور می‌بره. هوای ابیانه خنک‌ه، حتی تو تابستون‌های گرم. باد خنکی که از کوه‌ها می‌وزه، حسابی حال آدم رو جا میاره. از بالای روستا که نگاه کنی، منظره‌ای که می‌بینی واقعاً نفس‌گیره. دشت‌های وسیع، کوه‌های بلند و باغ‌های سرسبز انگار یه نقاشی زنده‌ن. یه چیز جالب دیگه‌ای که ابیانه داره، آداب و رسوم خاص مردمشه. هنوز هم مراسم‌های قدیمی رو برگزار می‌کنن و این باعث شده حس و حال این روستا همیشه زنده بمونه. خلاصه که ابیانه یه جورایی مثل یه موزه‌ی زنده‌ست. یه جاییه که می‌تونی تاریخ رو لمس کنی، از شلوغی شهرها فاصله بگیری و تو آرامش کوه‌ها غرق بشی. اگه یه روز خواستی یه سفر متفاوت رو تجربه کنی، ابیانه می‌تونه بهترین انتخاب باشه! عکاسان: سعید استادیان و ندا قهرمانی

مشاهده در گوگل مپس

نکات مثبت : - طبیعت زیبا - لباس محلی اهالی روستا - امکانات روستا قابل قبوله نکات منفی : - فضای روستا خیلی توریستی و کاسب‌کارانه شده اکثر اهالی روستا مردمان شریفی هستن اما امان از لیدرها یکی از یکی شارلاتان‌تر و حقه باز تر اگه با تور تشریف می‌برید شک نکنید موقع خرید سوغات ، لیدرتون کمیسیون قابل توجهی گیرش میاد - پول گرفتن از ماشینهای توریستها به نظرم جالب نیست یاد سریال برره و کاراکتر کیوون (رضا شفیعی جم) افتادم اگه بتونید وسط هفته و روزهای غیر تعطیلی تشریف ببرید بهتره

مشاهده در گوگل مپس