غار رودافشان

غار رودافشان یکی از سه دهانه غار بزرگ ایران با ابعاد 20 متر در 29 متر شبیه یه چشمه آثار و ستون‌های استالاکتیت و استالاگمیت در طول راهروهاش دیده میشه مسیر راهپیمایی در غار حدود ۸۰۰ متر است. غارنوردی در این غار کمی سخت است و برای حرکت در غار حتماً نیاز به چراغ‌قوه قوی دارید در تالار اصلی و مسیر غار همواره قطرات آب از سقف به زمین می‌ریزد که همین چکه‌ها باعث تشکیل طاقدیس و ناودیس‌های بدیعی شده‌است. وجود تعدادی ایوان ساخته شده با سنگچین و مقادیری خرده سفال، نشانه سکونت انسان‌ها در غار در روزگار گذشته‌است. دهلیزی در این غار وجود دارد که به معبد آناهیتا معروف است، این دهلیز در ابتدای مسیر قرار گرفته و حوض آب و ستونی میان آن دیده می‌شود و به همین سبب معبد آناهیتا (الهه آب) نام گرفته‌است. مسیر این غار در اثر فرسایش آب و املاح موجود در آن در زمانی که آب به‌طور کامل در آن جریان داشته، ایجاد شده‌است

پس از خروج از جاده فیروزکوه، می بایست جاده ای باریک و پرپیچ و خم و البته زیبا را که از کنار باغات گردو می گذرد، به مسافت 15 کیلومتر طی کنید تا به پارکینگ روستای رود افشان واقع در انتهای روستا برسید که در نقشه گوگل نیز مشخص کرده ام. این جاده کاملا آسفالت می باشد. پس از پارک وسیله نقلیه و عبور از پل فلزی رودخانه « دالی چای »، می‌بایست مسیر سربالایی و خاکی رسیدن به غار را در پیش گرفت. مسیرِ از پارکینگ تا دهانه غار، سربالایی با شیب تند و نیز از دهانه غار تا تالار اول، سرپایینی با شیب تند می‌باشد. شروع مسیر توسط تابلویی مشخص شده و بیشتر مسیر رسیدن به دهانه غار، پاکوب با شیب تند می باشد. لازم به ذکر است که در کنار این مسیر با شیب تند، یک مسیر پاکوب مشخص با شیب بسیار ملایم وجود دارد که اگر از این مسیر استفاده نمایید، راه رسیدن به غار بسیار سهل و آسان خواهد بود! پس از حدود 20 تا 40 دقیقه کوه پیمایی می‌توان به ورودی غار رسید. داخل غار به مقدار قابل توجهی سردتر از بیرون است که به خصوص در فصل تابستان لذت بخش است. اگر به سقف و دیوارهای تاریک دقت کنیم می‌توانیم خفاش‌ها را ببینیم. به دلیل احتمال ریزش سنگ از سقف غار، همراه داشتن کلاه ایمنی توصیه می گردد. اگر علاقه مند به دیدن انتهای تاریک غار و استلاگمیت ها و استلاگتیت‌ ها می باشید می بایست چراغ پرنور پیشانی و یا نورافکن دستی به همراه داشته باشید.

غار نوردی کار بسیار مخاطره آمیز و پر ریسکی هست. به تنهایی هیچ وقت به غار نرید. و کلیه لوازم ایمنی مثل کلاه و طناب و کاربین و... همراه داشته باشید

غار سحر انگیز رود افشان در میانه دامنه کوهی در جنوب روستای رود افشان پنهان شده. غار دارای پارکینگی در انتهای روستا است و از آنجا باید حدود هفتصد متر را در شیب دامنه کوه پیمود. بنابراین کفش و تجهیزات مناسب، لازم است. همچنین غار فاقد روشنایی است. دهانه غار بسیار بزرگ است و ورودی آن انباشته از سنگهای بزرگ. بدون تجهیزات روشنایی مناسب رفتن در اعماق غار کاملا خطرناک است

پیاده روی کم نداره ولی قشنگه

جاذبه دیدنی و نزدیک تهران. در خروجی روستا یک پارکینگ عمومی رایگان برای پارک کردن ماشینها هست. از پارکینگ تا دهنه غار و از فراز دهنه تا تالار اول شیب تندی داره ولی با روش تراورس -زیگزاگ کردن مسیر شیب- راحتتر میروید. برای رفتن داخل غار حتما چراغ قوه داشته باشید. یک طناب بلند یا ۲-۳ عدد ریسمون بنایی هم همراه داشته باشید و در ورودی تالار اول که دیگه نور نمیاد به یک سنگ ببندید و سر دیگرش رو با خودتون ببرید. اینجوری هیچوقت گم نمیشوید. به هیچ وجه بدون دستکش به استالاگتیت و استالاگمیتها دست نزنید چون بافت زنده دارند و آسیب میبینند. حتما برای رفتن به داخل غار کاپشن داشته باشید چون داخل غار حدود ۱۰درجه سردتر از بیرون هست. در مسیر داخل غار یک نردبان فلزی هست. بعد از نردبان مسیر سختتر میشود و احتمال زمین خوردن زیاد هست. به دیوارها که دقت کنید خفاشها را میبینید.

اینجا برای ما بسیار جای جذابی بود و نسبت به طبیعت اطراف تهران، جایی متفاوت محسوب میشه. برای رسیدن به غار یه مسیر کوهنوردی سبک داره که توصیه میکنم کفش مناسب داشته باشید. اگر بخواین داخل غار هم برید حتما باید چراغ قوه یا هدلایت مناسب و قوی داشته باشید چون نور چراغ قوه گوشی ضعیفه و باتریتون هم زودتر تموم میشه. داخل غار خیلی جاهای دیدنی داره اما حتماً باید یکی که بلد باشه همراهتون بیاد چون اونجا مثل آب خوردن راه رو گم میکنید.

مسیر غار بشدت شیب تندی داره،البته اوایل مسیر سرازیری هستش و بعد از رستوران و پل ،شیب بشدت تند میشه و هرکسی نمیتونه بیاد، ولی اگه اماده باشن توی هر سنی باشن در عرض چهل و پنج دقیقه به غار میرسن، به بالای ارتفاعات که برسید ،یهویی شیب به سمت دهانه غار تند میشه و مسیرشم کاملا پاکوب و مشخصه، توی ورودی غار میتونید به هر تعدادی بشینید فقط خواهشا سر و صدا و اتیش نکنید ،چه داخل غار چه ورودیه غار ،این غار رو اصلا از داخل عکس نمیشه فهمید که واقعا چه ابعادی داره و اون حس زیبا رو عمرا القا نمیکنه بهتون،عکس فقط گول میزنه ، باید سفر کنید و حتی اکر تک درختی هم برای بازدید بود برید و با جزئیات بررسیش کنید ،مثال میزنم ،سیبی رو نیم ساعت بو بکشید و برای خوردنش یکساعت زمان بذارید تا تموم بشه، در این مدت فقط به سیب فکر کنید و طعم سلول به سلول سیب رو زیر زبان و دندانتان احساسش کنید. مطمئین باشید به ارامش عجیبی میرسید ،حالا تصور کنید در تمام مراحل زندگی این نکات رعایت بشه ، همه شاد و بی غم و غصه خواهیم بود حتی اگر کارتن خواب باشیم ،دوستدار شما معراجی هستم، ماهم این هفته میریم اینجا دوباره ،برای پیوستن به ما،جمله ی سفرهای لوکس ما را در اینستاگرام سرچ کنید و دنبالمون کنید

انتهای روستای رود افشان یه فضای سنگچین پارکینگ طوری داره که ماشین و میتونید اونجا پارک کنید فعلا مخروبه هست و ورودی نمیگیرین و نگهبان نداره. همونجا یه بوم گردی هم داره . مسیر به سمت غار سر بالا و خاکی هست و حدود ۲۰ دقیقه تا ۴۰ دقیقه بسته به سرعت و قدم شما تا ورودی غار راه هست . داخل غار اکثر قسمت ها اسپری رنگ علامت گذاری شده فلش سبز و سفید به سمت داخل غار و فلش قرمز به سمت خروجی غار هست اکثر چند راه ها مسیر سمت چپ درسته ما حدود ۱ ساعت مسیر داخل غار رو رفتیم واقعا زیبا بود . لطفا هیچ گونه زباله و آلودگی داخل غار ایجاد نکنید اگه خوراکی میبرید زباله ها رو توی غار رها نکنید و با خود خارج کنید و از فضا و زیبایی غار لذت ببرید .

یک گردش بسیار مفید و جالب در حدود 90 کیلومتری شرق تهران. تیر 98 رفتم. جاده تهران به فیروزکوه رو بگیرید برید و بقیه مسیر هم از روی نقشه مشخصه. از جاده فیروزکوه باید 10.5 کیلومتر برید تو جاده فرعی بسمت سیمین دشت. سپس دوراهی رو سمت چپ میپیچید که تابلو غار رو داره. حدود 5کیلومتر بعد به روستای رودافشان میرسید. یک کیلومتر هم تو خاکی میرید و بعد به پارکینگی میرسید که باید ماشین رو بذارید و سپس از تپه ها بالا برید. بقیه مسیر مشخصه. تجهیزات خاصی نیاز ندارید بجز چراغ قوه قوی و البته گروهی باشید بهتره. درون غار فضای وسیعی نداره. فقط دوتا دالان داره که در نهایت به بن بست و خوابگاه خفاش میرسه. این غار پیش از انقلاب57 بوسیله چریکهای خلق بعنوان مخفیگاه کسانی مثل «حمید اشرف» برای فرار از ساواک مورد استفاده قرار میگرفته. آثار یادگاریهاشون روی دیوارها باقی مونده. درون غار تاریکی و سکوت مطلق دلپذیری داره. هیچ جانوری جز سگهای ولگردی که با بعضی افراد میان وجود نداره. حفاریهایی هم در کف زمین دیده میشه که گویا گروههای گنج یاب بجا گذاشتند. همینطور یادگاریهای آدمها رو در و دیوارها نکته منفی دیگریست. من در تابستان بازدید کردم و هیچ رطوبت و لزجی در کف غار ندیدم. اما گویا بعضیها در فصلهای دیگه با چنین چیزی مواجه شدند و لذا تجهیزات لازم رو تدارک ببینید. امکانات تفریحی در اطراف غار هیچ چیزی نیست بجز یک رستوران محلی در کنار رودخانه که تا تیر98 دایر بود ولی الان در اردیبهشت 1400 بی سروصداست. شیب تپه برای بالارفتن در ابتدای مسیر کمی زیاده ولی بعدش مسیر پیچ واپیچ و کم شیب میشه. نیمساعت تا 45 دقیقه طول میکشه از پارکینگ تا دهنه غار پیاده روی کنید اما از ورودی غار به کف اون هم مسیر سرازیری با شیب تند داره. همین مسیر رو باید در برگشت دوباره بیاید بالا و بنابراین خسته کننده است. دستشویی، مغازه، وسایل امدادی هیچی وجود نداره. پارکینگ ورودی نمیگیره. بعد از خروج از غار، در مسیر رودخونه کلی جا برای نشستن و تفرج در کنار درختان و باغها و استخرهای پرورش ماهی وجود داره.

سلام غار رود افشان در موقعیت جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۸ دقیقه و در ارتفاع ۱۹۴۵ متر از سطح دریا و بر بالای ارتفاعات شمال شرقی روستای رود افشان واقع گردیده است و از مشخصات بارز این غار می‌توان به دهانه آن با ارتفاع ۲۰ متر و طول ۲۹ متر و نیز آثارها و ستون‌های استالاکتیت و استالاگمیت در طول راه روهای آن اشاره کرد غار رودافشان در اثر ساز وکار پدیده کارست، تشکیل شده‌است. از نظر زمین‌شناسی این غار در سنگ آهک‌های دوره کرتاسه به وجود آمده‌است. با این وجود کارشناسان زمان تشکیل غار را به دوران سوم و دوره پالئوسن نسبت می‌دهند. لازم است ذکر شود که کارست‌ها دارای ریخت‌ شناسی ویژه‌ای هستند که روی سنگ بستر قابل انحلال تشکیل می‌شوند. شکل خاص کارست‌ها نتیجه هوازدگی شیمیائی سنگ بستر به وسیلهٔ آب اسیدی باران همراه دی اکسید کربن می‌باشد. آهک‌ها سنگ بستر شاخص کارست‌ها هستند. این اعتقاد وجود دارد که هزاران سال قبل رودخانه دلیچای همسطح دهانه غار بوده و احتمالاً قسمتی از آب رودخانه دلیچای وارد دالان‌های غار شده و باعث گسترش و وسعت غار شده‌است. مسیر راهپیمایی در غار حدود ۸۰۰ متر است. غار نوردی در این غار کمی سخت است و باید از مسیرهای سختی عبور کنید. به‌علاوه اینکه برای حرکت در غار حتماً نیاز به چراغ قوه قوی دارید. در برخی قسمت‌های مسیر برای سهولت رفت‌وآمد نردبان‌های فلزی قرار داده شده‌است. در تالار اصلی و مسیر غار همواره قطرات آب از سقف به زمین می‌ریزد که همین چکه‌ها باعث تشکیل طاقدیس و ناودیس‌های بدیعی شده‌است. وجود تعدادی ایوان ساخته شده با سنگچین و مقادیری خرده سفال، نشانه سکونت انسان‌ها در غار در روزگار گذشته‌است. دهلیزی در این غار وجود دارد که به معبد آناهیتا معروف است، این دهلیز در ابتدای مسیر قرار گرفته و حوض آب و ستونی میان آن دیده می‌شود و به همین سبب معبد آناهیتا (الهه آب) نام گرفته‌است. مسیر این غار در اثر فرسایش آب و املاح موجود در آن در زمانی که آب به‌طور کامل در آن جریان داشته‌است ایجاد شده‌است. این اثر تحت شمارهٔ ۱۲۲۱۳ و در تاریخ ۳۰/۴/۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسده است.

با سلام و احترام تجربیات شخصی خودم رو به اشتراک می‌گذارم، ماشینتون رو میتوانید انتهای مسیر آسفالت پارک کنید(پارکینگ مخصوص)، بعد از حدود 20 دقیقه پیاده روی و گذشتن از کوه روبه‌رو ی پارکینگ دهانه غار رو میبینید. در ابتدا با دیدن دهانه ی بزرگ غار شگفت زده میشید و با کمی جلوتر رفتن سقف پر از لونه ی گنجشک و کبوتر رو مشاهده میکنید که جالب ترش میکنه. حتماً با خودتون چراغ قوه مخصوص با برد بالا یا هد لامپ همراه داشته باشید، فلاش گوشی اصلا جواب نمیده چون بردش در تاریکی مطلق نهایتا 2،3 متر است، حداقل 10-15 متر روشنایی نیاز دارید. ترجیحا از کفش کوهنوردی استفاده کنید، چون مسیر داخلی مرطوب و لیز است. بازدید ما در فصل تابستان بود که یقیناً زمستان و پائیز شرایط سخت تر میشود و دمای داخلی غار سرد تر از محیط اطراف میباشد. مراقب بعضی از چاله های کوچک باشید، زیاد عمیق نیست ولی راحت میتونه بهتون آسیب بزنه، خودم به خاطر بی احتیاطی و کمبود تعداد چراغ قوه افتادم تو یکیشون و دهنم سرویس شد! توی مسیر چند فلش رنگی و پلکان آهنی وجود دارد که با دیدن اون ها یعنی مسیر رو درست طی میکنید. اگر مثل من علاقه داشتید ببینید راه های دیگه به کجا میرن هم زیاد نگران نباشید، تا جایی که من دیدم چند شاخه ای نبود و فقط 20،30 متر نهایتا منحرف میشید و دوباره میتونید به مسیر اصلی برگردید. حتما یک بطری کوچک آب ببرید که تو مسیر برگشت و پایین اومدن از کوه خیلی تشنتون میشه. مسیر راهپیمایی داخلی حدود 800 متر است که ما بیشتر از 300،400 متر رو نرفتیم، چون تجهیزات خیلی کمی داشتیم و کاملا آماتور بودیم. حتماً پیشنهاد میکنم برید و تجربه کنید، فوق‌العاده است، سکوت، صدای خفاش، چکیدن قطره قطره آب، سیاهی مطلق و... در ضمن یک بقالی کوچک تو مسیر جاده غار وجود دارد که متعلق به یک زوج مسن بسیار خوش برخورد می باشد که میتوانید کمی خوراکی تهیه کنید.

بیشتر مردم برای طبیعت گردی رو میارن به جنگل و کوه و کنار رودخونه نشستن. ولی یکی از زیبایی‌های طبیعت که نباید ازش غافل بشیم همین غارها هستند. در تهران بیشترین تعداد غار بیشتر از استان‌های دیگه هست و سایت irancaves. Ir اطلاعات کاملی در مورد اونها داره. غار روافشان تقریبا، 2 ساعت از تهران فاصله داره. صبح زود برید که به تورها برخورد نکنید و با خیال راحت بتونید غار رو ببینید. غار به شکل طبیعی خودش باقی مونده و تنها راهنمای شما یه ریسمون هست که از ابتدا تا انتهای غار کشیده شده. حتما و حتما هدلامپ با نور کافی و قوی همراه داشته باشید چون غار کاملا تاریکه. روی سنگها و مسیر غارنوردی یه لایه نازک، مرطوب و لغزنده از گل وجود داره و مواظب باشید سر نخورید. جالب ترین قسمت غار همون ورودی غار هست که وقتی واردش میزی میبینی و تقریبا 40 متر ارتفاع داره. با حوصله که برید تا ته غار و برگردید 3 تا 4 ساعت رفت و برگشت وقت میگیره و غار کوتاهی محسوب میشه. دیدنش ارز‌شش رو داره فقط با امکانات کافی و بدون حضور کودکان برید.

غار بسیار زیبا و دیدنی لطفا مراقب سنگها باشید و نشکنید و مراقب باشید از بین نرن

غار رودافشان که در روستای رودافشان قرار دارد، از مقاصد گردشگری و مکان های دیدنی دماوند به حساب می‌آید. روستای رودافشان دماوند، مسیر راه کوهنوردهایی است که به ارتفاعات البرز مرکزی صعود می‌کنند. غار رودافشان در ارتفاع ۱۹۴۵ متر از سطح دریا و بر بالای ارتفاعات شمال شرقی روستای رودافشان واقع شده است. از مشخصات بارز این غار می‌توان به دهانه آن با ارتفاع ۲۰ متر و طول ۲۹ متر و نیز آثارها و ستون‌های استالاکتیت و استالاگمیت در طول راهروهای آن اشاره کرد. آب زلالی که از دل صخره‌های سنگی بیرون می‌آید در چاله‌های موجود در کف غار جمع می‌شود. برای دسترسی به این غار بهترین راه گذشتن از جاده فیروزکوه است که بعد از گذر از دو راهی دماوند در محلی بنام سیدآباد به جاده فرعی آسفالته‌ای برخواهید خورد که پس از طی حدود نیم ساعت رانندگی یا دو ساعت پیاده روی، به روستای رودافشان می‌رسید. از این روستا پس از حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه کوه‌پیمایی ساده در طول مسیر غار که البته دارای شیب زیادی هم هست، به دهانه غار خواهید رسید که درون قیف بزرگی به قطر ۱۰۰ متر جا خوش کرده و تنها از لبه همین قیف دهانه غار دیده خواهد شد.

دارای جای پارک پیاده روی با شیب ملایم تا دهانه ورودی غار

از محل پارک تا ورودی غارمسیر کوهستانی با شیب زیاد.اما منطقه زیبایی است

غار رود افشان در موقعیت جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۸ دقیقه و در ارتفاع ۱۹۴۵ متر از سطح دریا و بر بالای ارتفاعات شمال شرقی روستای رودافشان واقع گردیده‌است. از مشخصات بارز این غار می‌توان به دهانه آن با ارتفاع ۲۰ متر و طول ۲۹ متر و نیز آثار و ستون‌های استالاکتیت و استالاگمیت در طول راهروهای آن اشاره کرد. غار رودافشان در اثر سازوکار پدیده کارست، تشکیل شده‌است. از نظر زمین‌شناسی این غار در سنگ آهک‌های دوره کرتاسه به وجود آمده‌است. با این وجود کارشناسان زمان تشکیل غار را به دوران سوم و دوره پالئوسن نسبت می‌دهند. لازم است ذکر شود که کارست‌ها دارای ریخت‌شناسی ویژه‌ای هستند که روی سنگ بستر قابل انحلال تشکیل می‌شوند. شکل خاص کارست‌ها نتیجه هوازدگی شیمیائی سنگ بستر به وسیلهٔ آب اسیدی باران همراه دی‌اکسید کربن می‌باشد. آهک‌ها سنگ بستر شاخص کارست‌ها هستند. این اعتقاد وجود دارد که هزاران سال قبل، رودخانه دلی چای هم‌سطح دهانه غار بوده و احتمالاً قسمتی از آب وارد دالان‌های غار شده و باعث گسترش وسعت غار شده‌است. مسیر راهپیمایی در غار حدود ۸۰۰ متر است. غارنوردی در این غار کمی سخت است و برای حرکت در غار حتماً نیاز به چراغ‌قوه قوی دارید. در برخی قسمت‌های مسیر برای سهولت رفت‌وآمد نردبان‌های فلزی قرار داده شده‌است. در تالار اصلی و مسیر غار همواره قطرات آب از سقف به زمین می‌ریزد که همین چکه‌ها باعث تشکیل طاقدیس و ناودیس‌های بدیعی شده‌است. وجود تعدادی ایوان ساخته شده با سنگچین و مقادیری خرده سفال، نشانه سکونت انسان‌ها در غار در روزگار گذشته‌است. دهلیزی در این غار وجود دارد که به معبد آناهیتا معروف است، این دهلیز در ابتدای مسیر قرار گرفته و حوض آب و ستونی میان آن دیده می‌شود و به همین سبب معبد آناهیتا (الهه آب) نام گرفته‌است. مسیر این غار در اثر فرسایش آب و املاح موجود در آن در زمانی که آب به‌طور کامل در آن جریان داشته، ایجاد شده‌است. بازدید کنندگان باید توجه داشته باشند که این غار محل زندگی خفاش‌های منطقه شده و در حال حاضر داخل این غار زیست می‌کنند.مدفوع این خفاش‌ها بر روی بعضی از قسمتها باعث دشواری رفت و آمد شده و حتما باید به این نکته توجه داشته باشید و در ضمن باطری لازم و شارژ کافی چراغ قوه فراموش نشود.

جالبه بدونید که حضرت عیسی از این غار شروع به حرکت به سمت اورشلیم کرد همراه یارانش

برای رسیدن به ورودی غار باید یه ۲۰ دقیقه پیاده روی سربالایی رو طی کنید که یکم سنگین است . آب هم همراهتون ببرید . لطفا نظافت منطقه بویژه داخل غار را حفظ کنید .