برج ساعت، مکان یادبود واقعه تاریخی در ساری، یکی از جاذبه‌های تاریخی این شهر است که هر ساله گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند. این برج با طراحی سنتی و موقعیت در دل شهر، برای علاقه‌مندان به تاریخ و معماری ایرانی، تجربه‌ای خاص فراهم می‌کند. اگر در ساری یا اطراف آن هستید، حتماً می‌توانید به این مکان تاریخی سر بزنید. قبل از رفتن، یه کوله‌پشتی کوچک برای آب و خوراکی همراه داشته باشید.
برج ساعت ساری، که با تاریخچه‌ای طولانی و دو بار بازسازی شده، هنوز هم در دل ساری جایگاه ویژه‌ای دارد؛ خیلی‌ها از زیبایی معماری ایرانی-اروپایی و نورپردازی شبانه‌اش ستایش می‌کنند، ولی برخی از نورپردازی‌های اخیر را کم‌نور و بی‌روح می‌دانند و حتی رنگ سبز جزئیات را به‌عنوان نامناسب می‌پندارند. آبشار زیبا در اطراف میدان، یکی از جذابیت‌های محبوب شده و گردشگران را به خود جذب می‌کند، در حالی که برخی هنوز حس می‌کنند که ساعت میدان به‌عنوان نماد زمان و فرهنگ در ایران جای خود را از دست داده است. در کل، برج ساعت به‌عنوان نماد شهر و مکان دیدنی در مرکز شهر، با نظرات متنوعی در مورد طراحی، نورپردازی و اهمیت تاریخی روبه‌رو است.
HamidHosseini
۷ سال قبل
۳
برج ساعت ساری به‌عنوان معروفترین نماد شمال کشور، اولین بار در سال ۱۳۰۹ با ظاهری با ویژگی‌های معماری ایرانی و اروپایی ساخته شد. این برج در سال ۱۳۴۴ با تصمیم شهرداری تخریب شد و میدانی فوّاره‌ای جایگزین آن شد.
در سال ۱۳۵۵ سازمان فرهنگ و هنر استان و شهرداری ساری تصمیم گرفتند که مجدداً برج ساعت را با طراحی جدیدتری بسازند. با تصمیم هیئت‌امنا، معمار این پروژه انتخاب شد و طرح آن نیز به تأیید رسید و پس‌ازآن عملیات ساخت مجدد برج ساعت آغاز شد.
کسی که از سوی هیئت‌امنا به‌عنوان معمار این طرح انتخاب شد، آقای «محمدعلی حمیدی نوا» بود.
ساخت دوم برج ساعت ساری از سال ۱۳۵۵ آغاز شد و کار آن ۲ سال بعد در سال ۱۳۵۷ به اتمام رسید. کلیه کارگران ساخت برج، ساروی بوده و حقوق روزانه آن‌ها یک تومان بوده است.
برج ساعت ساری نماد شهر سازی با بیش از 90 سال قدمت، البته دو سال قبل انقلاب این برج یه تعمیر اساسی داشته و صدای ناقوس اون هم که نیمه شب به صدا در میومد و قطع کردند.
در ایران، یه زمانی، ساختن میدان ساعت ، یه هنر بحساب میومد.
از معروفترین میادین ساعت، میدان ساعت تبریزه.
یادگار اون زمان .
در شهرهای دیگه ، میدان ساعت سازی ، رونق داشت .
حتی هنوز هم، برخی شهرها ، میدان ساعت دارن.
اما اون شور و شوق، و اون جذابیت، دیگه نیست.
یعنی میدان ساعت ، تاریخ مصرفش در ایران گذشته.
یه زمانی ، تنها ساعت مورد اعتماد، که باهاش ساعت رو تنظیم میکردند ، ساعت بزرگ میدان ساعت بود در شهرها.
صدای زنگ ساعت، آهنگ دلنواز بود .
اون زمان، مذهب هم در ایران از ارزش نیفتاده بود.
روزه و نماز ، و نقش ساعت در دانستن وقت مراسم روزانه مذهبی.
اما الان میدان ساعت، و ساعت میدان، دیگه زیاد مورد توجه نیستن
