مقبره سیف الدوله، جاذبههای گردشگریی که در دل ملایر، همدان قرار گرفته، یه جای فوق‌العاده برای عاشقان تاریخ و طبیعته. این مقبره با سنگ‌های تاریخی و فضای آرامش‌بخشه، در منطقه‌ای است که هنوز هم حس سنتی و روحیه‌ی قدیمی رو حفظ کرده. اگر می‌خوای از شهرهای بزرگ دور بشی و به دل طبیعت و تاریخ سفر کنی، اینجا جای مناسبیه. یه یادآوری ساده: حتماً کمر بند رو ببند و از دوربین خود استفاده کن تا لحظات رو ثبت کنی. و حتماً یه فنجون چای گرم در کنار آن بنشین.
مقبره سیف‌الدوله در پارک ملایر، جاییه که تاریخ قاجار با طبیعت چنار و درختان قدیمی هم‌صدا میشه؛ خیلی‌ها از معماری چهارضلعی و گنبدی‌اش، آجرکاری‌های ظریف و کاشی‌کاری‌های باقیمانده تحسین می‌کنن، ولی هم‌زمان چندین بازدیدکننده اذعان می‌کنن که در ساعات مختلف درب‌های داخلی بسته می‌شن و اطلاعات دقیق در مورد بازه‌های باز بودن کم‌بود، به‌خصوص برای گردشگرانی که از راه دور می‌آیند، مشکل‌ساز میشه. اما وقتی دسترسی به بالاترین نقطه پارک رو پیدا کنید، منظره شهر ملایر از بالای آرامگاه، حس آرامش و زیبایی خاصی میده و عکاسی در زمان غروب، با نور طلایی روی آجرهای سرخ، یه تجربه‌ی رویایی میشه. در کل، اگر به دنبال یه مکان تاریخی با فضای آرام و طبیعت زیبا هستید، مقبره سیف‌الدوله یه گزینه‌ی خوبه؛ فقط حواستون به ساعات باز بودن و مسیر شیب‌دار باشه تا از دیدن این گنجینه‌ی فرهنگی بهره‌مند بشید.
HESAM ASHOORI
۵ ماه قبل
۵
«یادگاری از دوران قاجار در بلندای زیباترین پارک غرب ایران؛ جایی که تاریخ و طبیعت ملایر به هم گره می‌خورند.»
اگر به ملایر سفر کردید و سری به پارک سیفیه زدید، حتماً تا بالاترین نقطه پارک بالا بیایید تا به آرامگاه سلطان محمد میرزا، ملقب به سیف‌الدوله برسید. این بنا فقط یک مزار ساده نیست، بلکه نمادی از احترام مردم ملایر به کسی است که شهرشان را به شکل مدرن پایه‌گذاری کرد. معماری بنا با آن پلان چهارگوش و گنبدی که روی آن نشسته، بلافاصله شما را به حال و هوای دوران قاجار می‌برد.
چرا این بازدید ارزشمند است؟ چیزی که در این بنا نظر من را جلب کرد، آجرکاری‌های ظریف و کاشی‌کاری‌هایی است که با وجود گذشت سال‌ها، هنوز جلا و زیبایی‌شان را حفظ کرده‌اند. داخل مقبره اتمسفر سنگین و باوقاری دارد؛ سنگ مزارهای مرمرین و کتیبه‌هایی که نامِ بانیِ پارک بر آن‌ها حک شده، حکایت از دوران شکوهِ این منطقه دارد. نمای بیرونی مقبره با درختان چنار کهنسالی که دورش را گرفته‌اند، در هر فصل یک تابلوی نقاشی متفاوت می‌سازد.
چند نکته طلایی برای بازدید:
زمان مناسب: من پیشنهاد می‌کنم نیم‌ساعت قبل از غروب خورشید آنجا باشید. تلألؤ نور از لای شاخه‌های درختان روی آجرهای سرخ‌رنگ مقبره، صحنه‌ای رویایی برای عکاسی می‌سازد.
دسترسی: از ورودی پارک تا مقبره مسیری شیب‌دار و تعدادی پله وجود دارد. اگر همراه مسن یا کودک دارید، کمی صبور باشید، چون منظره‌ی شهر ملایر از جلوی آرامگاه، خستگی پله‌ها را از تن‌تان در می‌آورد.
نقد جزئی: متأسفانه در بعضی ساعات روز، درهای ورودی خودِ بنای مقبره ممکن است بسته باشد و فقط بتوانید از پشت پنجره‌ها داخل را ببینید. ای کاش ساعات دقیق باز بودن داخلِ بنا با تابلوی مشخص اعلام می‌شد تا گردشگرانی که از راه دور می‌آیند، بتوانند از معماری داخلی و ضریح چوبی آن هم کاملاً لذت ببرند.
در کل، مقبره سیف‌الدوله شناسنامه فرهنگی ملایر است. نشستن روی سکوهای اطراف مزار و نگاه کردن به دورنمای شهر، حس آرامشی دارد که در کمتر جایی پیدا می‌کنید.
وقتی رسیدیم اونجا بهمون گفتن شب بازدید داره و متاسفانه نتونستیم داخل بریم ولی از بیرون هم معماری زیباش مشخص بود .. وقتی پلاکارد دم در که خدمات مرحوم سیف الدوله روش نوشته بود خوندیم و پارک بزرگ روبروی مقبرش که یه نمونه ی کوچیک از اون همه موقوفات هست رو دیدیم ، توافق نظر داشتیم که ای کاش همه ی مسئولین اینگونه خدمت میکردن و به فکر مردم بودند !!
سیف‌الدوله در سفری از کرمانشاه به تهران برای استراحت یک روزه در ملایر اقامت کرد. او تصمیم گرفت شهر را از دولت خریداری کند و آن را وقف احداث بیمارستان و مدرسه و کمک به فقرا سازد. پس از موافقت دولت با فروش شهر به سیف‌الدوله، او وقفنامه‌ای تنظیم کرد و درآمد حاصل از شهر را به احداث بیمارستان و کمک به بیماران نیازمند و کمک به فقرا و اطعام مسافرینی که به قصد زیارت عتبات از ملایر می‌گذشتند اختصاص داد. در این وقفنامه حتی مبغلی برای تأمین علوفه چهارپایان کاروان‌های زوار اختصاص یافته بود. از دیگر موقوفات سیف‌الدوله در ملایر، پارک سیفیه است که به عنوان تفرجگاه عمومی ساخته شد. از ششدانگ شهر ملایر، چهار و نیم دانگ به موقوفه سیف‌الدوله اختصاص دارد.
