خانه موزه سیمین و جلال

اگر از خوانندگان کتاب های خانم دانشور و اقای ال احمد هستین بازدید از منزلشون رو از دست ندین. خانم دانشور تلاش بسیار زیادی برای حفظ این خانه و خانه اقای نیما در همسایگی منزلشون و تبدیل شون به موزه کر‌دند. زمانی که خانم دانشور در امریکا بودند اقای ال احمد با سختی زیاد خشت به خشت این خانه رو روی هم گذاشتند . بسیار به جزییات در ساخت این خانه دقت کردند. اگه کتاب نامه های این دو بزرگوار رو مطالعه کنین از بازدید این خانه بیشتر لذت میبرید

خانه سیمین و جلال در محله دزاشیب در منطقه ۱ شهر تهران واقع شده که زمینش توسط اوقاف به جلال واگذار شده بوده. سیمین دانشور بعد از مرگ جلال هم در همین خونه بوده و پس از مرگش اینجا به موزه تبدیل شده. وسایل خونه اکثرا دست نخورده باقی موندن و افرادی هم حضور دارند که میتونن بیشتر درباره خونه و وسایلش و تغییراتش بهتون توضیح بدن. اینجا خصوصی اداره میشه و بلیت ورودی داره. ولی شلوغ نیست و میتونین همون وقت ورود بلیت بگیرید.

خانه ای قدیمی و زیبا که پس از درگذشت سیمین دانشور به بنیاد جلال و سیمین واگذار شده و به شکل موزه در اومده. خانه کاملا دست نخوره است و لوازم شخصی و وسایل زندگی سیمین و جلال در اومدن قراره داده شده. مسوولان موزه بر خلاف مسوولان موزه نیما، بسیار خوش برخوردن و با حوصله بازدیدکنندگان رو راهنمایی میکنن. حیاط موزه هم بسیار زیباست و مناسب عکاسی. بازدید از این موزه رو حتما به همه پیشنهاد میکنم.

خانه سیمین و جلال پر روح و زیباست. تجربه ایی دوست داشتنی، که باعث شد تا برگشتیم دلم خواست از سیمین باز هم بخونم با اینکه هر چی داشتیم رو خونده بپدم ولی تکراری هم چسبید. وسایل کتابها و دست نوشته ها و فیلمی که توی زیر زمین خونه پخش میشد باعث میشد بحتر حضورشون رو حس کنیم،فیلم خوب بودولی طولانی بود ، بهترین قسمتهای فیلم نامه های سیمین و جلال بود💜

یه خونه دلنشین و دوست‌داشتنی. مفهوم خانه موزه اینجا کاملا رعایت شده و همه اشیا متعلق به خود سیمین و جلاله.

من خیلی این خونه رو دوست داشتم حس خیلی خوبی بهم داد و پیشنهاد میکنم بهش سر بزنین ،برای مدتی پرت میشین به کمی قدیم تر ها

خانه سیمین دانشور و همسرش جلال آل احمد در بن‌بست ارض، در کوچه رهبری و خیابان دزاشیب قرار دارد؛ خانه‌ای که جلال آن را در زمانی که سیمین دانشور برای تحصیل در آمریکا بود به‌دست خود ساخت. این خانه سال‌ها محل گردآمدن نویسندگان بسیاری بود و تا زمان مرگ جلال، محل زندگی جلال و سیمین بود. بعد از مرگ جلال هم سیمین دانشور به‌تنهایی در آن زندگی می‌کرد. این خانه بزرگ و زیبا با حیاط پر از درختان سرسبز و حوض آبی‌اش، با دیوارهای پر از عکس و نقاشی از جلال و سیمین بعد از مرگ سیمین دانشور، محل زندگی ویکتوریا دانشور (خواهر سیمین دانشور) و همسرش پرویز فرجام بوده‌است. در تاریخ ۹اردیبهشت۱۳۹۳ این خانه از سوی شهرداری تهران خریداری و مقرر شد این خانه به «خانه ادبیات» تبدیل شود.[۱۷] بااین‌حال این قضیه به موضوعی مناقشه‌آمیز میان شهرداری و ورثهٔ سیمین و جلال تبدیل شده‌است. روزنامهٔ اعتماد ۱۰اردیبهشت۱۳۹۳ در واپسین رویهٔ خود گزارشی در این باره چاپ کرده‌است. در این گزارش، از قول معاون شهرداری نوشته شده که، خانهٔ سیمین و جلال خریده شده‌است؛ اما در سوی دیگر، علی خلاقی، همسر خواهرزاده و دخترخواندهٔ سیمین دانشور گفته‌است: «این خانه تا زمانی که حکم دادگاه مشخص نشده، نمی‌تواند به‌فروش رود و معامله از اساس باطل است؛ چون شهرداری تحقیقی نکرده که بداند این خانه مالک دیگری دارد یا نه.» علی خلاقی در گفتگویی که در «اعتماد» چاپ شده، به وصیت‌نامه سیمین دانشور اشاره کرده‌است که برپایهٔ آن، لیلی ریاحی (دخترخواندهٔ سیمین دانشور) وارث ثلث اموال روانشاد دانشور و مسئول انتشار کتاب‌هایش دانسته است.[۱۸][۱۹] اما خبرهای بعدی، از جمله خبر منتشرشده توسط خبرگزاری مهر در اوایل تیرماه۱۳۹۵ حاکی از آن است که جریان تبدیل خانه جلال آل احمد و سیمین دانشور به «خانه ادبیات ایران» هنوز هم گرفتار بلاتکلیفی بوده و سرانجام آن مبهم است. محمدحسین دانایی، خواهرزاده جلال آل احمد نیز در مصاحبه با خبرگزاری مهر، ضمن انتقاد از کُندی جریان مرمت و آماده‌سازی خانه مزبور، مهم‌ترین دلیل این وضعیت را ندانم‌کاری و نداشتن دانش نظری و تجربی لازم برای این قبیل کارها دانسته و در خصوص احتمال تخریب و تغییر کاربری بخشی از خانه مزبور هشدار داده است.[۲۰] پس از کش‌وقوس‌های فراوان، ۸اردیبهشت۱۳۹۷ و در زادروز سیمین دانشور، این خانه تبدیل به موزه شد.

در دل کوچه پس کوچه های تجریش یک خانه ویلایی با آجرهای بهمنی قدیمی، دیدنی هست حتما وقت بگذارید و برید. برای روز پنجشنبه تا ساعت ۴.۳۰ اجازه بازدید هست.

خونه باحالیه, شبیه خونه مادربزرگا, نکته جالبش این بود که رایگانه و ب نظرم حداقل هزار تا دوهزارتومان باید بلیطش باشه. یه خونه نقلی با حیاط باحال تو دزاشیب. البته چیز خاصی برای دیدن نداره

خانه سیمین دانشور و جلال آل احمد در محله دزاشیب شمیران برای دوستداران فرهنگ و ادبیات معاصر ایران جذاب خواهد بود. با حال و هوای ان روزگار این دو بزرگوار علی الخصوص سیمین دانشور آشنا میشوید. در آنجا برخی از آثار این بزرگواران نیز ارائه میشود. ساختمان با تمام اسباب و اثاثیه و مجسمه های این دو بزرگوار حس خوبی به انسان میدهد. ساختمان در پس از درگذشت مرحوم سیمین توسط شهرداری مرمت و در معرض دید عموم قرار گرفته است

در کل مجموعه خوبی هستش و حس و حال گذشته و ساده زیستی رو به خوبی منتقل میکنه، اما جا داره که بهتر هم بشه، نور در برخی از قسمت ها کم هستش و نظافت مجموعه جای رسیدگی بیشتری دارد.

بازدید حدودا ۳۰ دقیقه طول میکشه و نفری ۱۰ت هزینه بلیت هست و راهنمایی هم نداشت موزه تو زمانی که ما بازدید داشتیم.

خانه ایی زیبا ک خشت خشتش با عشق و علاقه و البته پر از خاطرات سالیان زندگی این دو نویسنده گرامی هستش ؛ بازدیدش رو توصیه می کنم

باید در بزنید میان در رو باز میکنن. در کل جالبه برای یه بازدید کوتاه. اشپزخونه و اتاقا رو با وسایل قدیمی نگهداری کردن. نزدیک این مکان چنتا موزه و خونه دیگه هم هست.

خانه ای که خود جلال آل احمد،زمین آن را می خرد،خودش طراحی می کند و می سازد.حس و حال زندگی عاشقانه دو نفره سیمین و جلال را در این خانه واقعا زیبا و با روح می توان حس کرد

خانه سیمین و جلال که تبدیل به موزه شده وسایل زندگی این دو هنرمند بزرگ هست دیدنش خالی از لطف نیست زیبا ساده و پر از حس خوب

واقعا خونه جلال و سیمین بود :))) با همون وسایل، با همون چیدمان. تمیز و مرتب. فقط خبری از گربه‌هایی نبود که جلال در ازدیاد نسل اون‌ها دخیل بوده :)))

خانه ای نقلی و بسیار زیبا در محله ای آرام و دنج، امیدوارم بقیه خانه های تاریخی شمال شهر تهران هم مورد لطف سازمان های میراث فرهنگی و شهرداری قرار بگیره

خانه ای که با مشارکت مستقیم جلال در یکسالی که سیمین در آمریکا بسر میبرد ساخته شد. خانه ای دنج، دلنشین، پر از اثاثیه ای که رنگ خاطره دارند و حیاطی برای نشستن و تفکر.

سادگی ،عشق و صمیمیتی که در فضا موج می زند،هر بینده ای را به وجد می آورد.