تیمچه اكبريان رستوران در تهران، یکی از مکانهای محبوب برای لذت بردن از تیمچهی خوشمزه و سنتی است. این رستوران با محیطی دلنشین و خدمات دوستانه، برای دوستان، خانوادهها و حتی کارمندان که به دنبال یک وعدهی سریع و لذیذ هستند، مناسب است. رستورانهای ایرانی در ایران همیشه جایگاه ویژهای دارند و تیمچه اكبريان با کیفیت بالا، جایگاه خود را حفظ کرده است. بهترین زمان برای سفارش تیمچه صبحانه، زمانی است که تازه و گرم سرو میشود.
تیمچه اکبریان، اون رستوران قدیمی که یهبار اولین بانک ایران بود، در دل بازار عودلاجان یه جاذبه تاریخی و فضای حجرهای با حوضچهی وسطه که خیلی حس خوب میده، اما در واقع فقط دیزی سرو میکنن و چای و قلیان هم خیلی پایینست؛ کیسهای، زغال خام، طعم بد. غذاها معمولاً متوسط یا خوبه، ولی گوشت کم و ترشیها گاهی خیلی ترش میشن. محیط زیبا و قیمت مناسب، اما توی فضا خیلی توریستگیره؛ ایرانیها بهجای نشستن، حسابشون نمیکنن، و همین باعث میشه که جای کوچیک و سرویسدهی گاهی ناراحتکننده باشه. توی نظرات، چند نفر به نظ
Ramtin Mousavi
یک سال قبل
۴
بهمن ۴۰۳ به این دیزیسرا مراجعه کردیم. در ابتدای بازارچه عودلاجان قرار گرفته. یک تیمچه قدیمی هست که قدیم حجره حجره بوده اما الان این حجرهها تبدیل به تخت و میز برای رستوران شدن. ظاهرا اولین بانک و صرافی ایران هم اینجا بوده. پرسنلش همه پیرمرد هستن. یکی از اونها هم شخصی به نام عمو نعمت بود که خیلی باصفا و خوشصحبت بود. غذا فقط دیزی سرو میکنن. ما جمعه ساعت ۵ عصر بهشون زنگ زدیم و هنوز غذا داشتن اما بهنظر آخراش بود. دیزی به میزان کافی گوشت داشت و واقعا هم جاافتاده و خوشمزه بود. سه تاش چهار نفر ما رو سیر کرد. یه ترشی خوشمزه هم داشتن که حتما امتحانش کنید. به جز دیزی، چای و قلیان هم سفارش دادیم که هر دو افتضاح بود. چای که کیسهای بود و از چنین جایی واقعا بعید بود. قلیان هم با زغال خام و بهشدت بد طعم تحویلمون شد. توصیه میکنم فقط همون دیزی رو سفارش بدید. فاکتور ما برای چهار نفر شد حدود یک و دویست و دیزیها هم حدود ۳۰۰ تومن بودن که قیمت نسبتا مناسبی بود. ما تو خلوتترین زمان ممکن رفتیم و برخورد و سرویسدهیشون قابلقبول بود؛ اما ایدهای ندارم در زمان شلوغی چطور خواهد بود. در کل تجربه کردنش رو حتما توصیه میکنم؛ توقع جای تمیز و لوکس نداشته باشید و بهچشم یک جای تاریخی و باصفا بهش نگاه کنید. ضمنا مثل خیلی از قهوهخونههای قدیمی فقط مردونه نیست و بانوان هم امکان حضور دارن. فقط حواستون باشه ماشین رو نزدیکش نبرید چون جای پارک نداره. قبل تاریکی هم اون بافت رو ترک کنید چون بعد از بستهشدن مغازهها یهکم ترسناک میشه.
این رستوران فقط دیزی داره. دیزی رو آقای نعمت که مسئول اونجاست هر روز روی آتش و ذغال بار میذاره. مزهاش بد نیست خوشمزه است همراه با دیزی نان سنگک هست. ترشی هم دارن که اونم خوشمزهاست.
اما از همه چیز بهتر و جالب تر فضای این رستوران هست که قدیمیه وپر از وسایل عتیقه است.
تیمچه
فقط دیزی داره و اینکه قلیون و چایی هم داره
اول اینکه وارد میشی یه آقای خیلی خوش برخورد ازتون استقبال میکنه و میتونید بشید در جاهایی که در نظر گرفتن
واقعا جای خیلی خوبیه
صدای آب حوض وسطش عالی هست و ارامش بهتون میده
دیزی که میاره خوش مزه بود و برای ناهار طهر عالی هستش
فقط آدرس گوگل کمی اشتباه زده باید حواستون باشه که درست برید
دیزی ترشی هم همراهش گرفتیم
ترشیش یکم زیاد ترش بود و مزه سرکه اون غالب بود بر مزه های دیگش
فضای قابل قبول هست فقط اگه یکم بهش میرسیدن و تشک و پشتی و ایناش رو تعویض میکردن عالی میشد
بعد یه بازار گردی طولانی واقعا این دیزی چسبید
تیمچه اکبریان در زمان حکومت آغامحمدخان قاجار و در سال 1153 شمسی ساخته شد و ابتدا برای صنف زرگرها بود. سپس در زمان حکومت فتحعلی شاه و در سال 1171 شمسی بعنوان اولین بانک در ایران، تغییر کاربری پیدا کرد. سال 1384 نیز به ثبت ملی رسید ولی تحت مالکیت خصوصی قرار گرفت. بعد از چندین مرتبه مرمت و بازسازی تیمچه اکبریان، هم اکنون از اینجا بعنوان سفره خانه سنتی طهرون قدیم استفاده میشود
