موزه ظروف سلطنتی در تجریش، یکی از جاذبههای تاریخی شهر تهران است. این موزه با مجموعهای از ظروف و ظروف سلطنتی که در دورههای مختلف ایرانیان ساخته شده، بهعنوان یک نقطه دیدنی برای علاقهمندان به هنر و تاریخ شناخته میشود. اگر دوست دارید در دل تاریخ قدم بزنید و از زیباییهای دستساز گذشته لذت ببرید، حتماً این مکان رو نباید از دست بدید. یه پیشنهاد ساده: با دوستان یا خانوادهتون بیاید و از نمایشگاههای جذاب لذت ببرید. اینجا فضایی گرم و دوستانه دارد که میتوانید در کنار هم به یادگیری و تجربهی فرهنگهای مختلف بپردازید.
موزه ظروف سلطنتی در قلب مجموعه سعدآباد، در دربند، با ۵۰۰+ قطعه ظروف اروپایی قرن نوزدهم و بیستم، بهصورت شیک و لوکس به بازدیدکنندگان نمایش داده میشود؛ معماری فرانسوی و سنگ مرمر سفید، فضایی بزرگ و زیبا ایجاد کرده که البته گاهی فضای وسیع باعث دشواری گردش میشود. اکثر بازدیدکنندگان از تنوع برندهای معروف مثل لیموژ، باواریا و رزنتال راضیاند و قیمت بلیط (۲۰ هزار تومان) را مناسب میدانند، اما برخی از نظرات به مشکلات نورپردازی، محدودیت عکسبرداری و بخشهایی که باز نیستند اشاره کردهاند؛ حتی گفته شده که بعضی قسمتها نیاز به بازسازی دارند. در کل، اگر به تاریخ و لوکسی که در آن دوران وجود داشت علاقهمند باشید، این موزه تجربهای ارزشمند است، ولی حواستون به نور و زمان بازدید باشد.
HESAM ASHOORI
۳ ماه قبل
۵
موزه ظروف سلطنتی، که در واقع همان کاخ مجلل اشرف پهلوی در مجموعه سعدآباد است، جایی است که سیاست و ضیافت با هم گره میخورند. این بنا در نمای بیرونی با سنگهای تیشهای سفید پوشیده شده و در داخل، ویترینی از گرانقیمتترین برندهای اروپایی قرن نوزدهم و بیستم را به نمایش میگذارد.
تبلور تجمل اروپایی در قلب شمیران
اگر بخواهیم این موزه را با نمونههای مشابه جهانی مثل تالارهای پذیرایی کاخ باکینگهام یا موزههای ظروف در سنپترزبورگ مقایسه کنیم، چند نکته به وضوح برجسته میشود:
تنوع برندهای جهانی: در این موزه، مجموعههایی از برندهای مشهور نظیر «لیموز» فرانسه، «رزنتال» آلمان و «باواریا» دیده میشود. برخلاف بسیاری از کاخهای سلطنتی دنیا که معمولاً بر حمایت از صنایع دستی بومی خود تمرکز داشتند، ظروف موجود در سعدآباد نشاندهنده یک گرایش شدید به مدرنیته و استانداردهای لوکسِ اروپایی در آن دوران است.
تفاوت با کاخ گلستان: برخلاف کاخ گلستان که ظروفش بیشتر هدایای پادشاهان اروپایی به ناصرالدینشاه و دارای نقوش مینیاتوری و سنتی هستند، ظروف این موزه اغلب به سفارش مستقیم دربار تهیه شدهاند و طراحیهای مینیمالتر و مدرنتری دارند که با سبک زندگی پهلوی دوم سازگارتر بوده است.
معماری بنا: خودِ ساختمان کاخ که میزبان این ظروف است، در مقایسه با کاخهای دوران قاجار، از تزئینات پرزرق و برق فاصله گرفته و به سمت شکوه در عین سادگی (Neoclassical) حرکت کرده است.
موردی که بهتر است بدانید:
بسیاری از بازدیدکنندگان مستقیماً به سراغ طبقه دوم و سرویسهای طلاکوب میروند، اما توصیه میکنم در طبقه اول توقف بیشتری داشته باشید و به جزئیات ظروف نقره نگاه کنید. این ظروف به دلیل اکسید شدن، نیاز به نگهداری بسیار دقیقی دارند و تماشای براقیت آنها نشاندهنده کیفیت نگهداری موزه است. همچنین، نورپردازی داخل ویترینها ممکن است در عکاسی با موبایل باعث ایجاد بازتابهای مزاحم شود؛ بنابراین سعی کنید با زاویه ۴۵ درجه نسبت به شیشه بایستید تا تصویر واضحتری از جزئیات داخل ظروف ثبت کنید.
موزه ظروف های سلطنتی در سال ۱۳۱۵ به دستور رضاخان برای اشرف پهلوی ساخته شد.
داخل موزه ظروف و اشیای تزئینی و همچنین پیانو ها و سایر اشیای خریداری شده و اهدایی به خاندان پهلوی وجود دارد.
قیمت بلیط این موزه ۲۰ هزارتومان در سال ۱۴۰۳ است که البته ۳۰ هزار تومان هم ورودی مجموع کاخ سعدآباد است.
به نظرم خیلی آثار کمی گذاشتن داخل این موزه نورپردازی و طرز به نمایش گذاشتن ظروف هم خیلی درست نیست و نمیشه با جزئیات دید. در ظمن من همش دو تا عکس گرفتم ازونجا ولی مسئول موزه گیر داده بود که چرا عکس میگیری همه اینا تو اینترنت هست
مجموعه کاخ سعد آباد واقعا از بینظیر ترین یادگاران دوران پهلوی هست، تغییراتی در این مجموعه داده شده ولی هنوز هم ابهت و وقار خودش رو حفظ کرده.
کاخ اشرف از بینظیر ترین کاخ های این مجموعه است.
استخر پشتی کاخ تخریب شده و هنوز مرمت نشده، که کاش بازسازی میشد.
