Apadana East Courtyard حیاط شرقی

حیاط شرقی آپادانا یکی از سه حیاط اصلی مجموعه کاخ‌های داریوش بزرگ در شوش است که نقش بسیار مهمی در سازماندهی فضایی و تشریفاتی این کاخ باستانی ایفا می‌کرد. این حیاط در واقع فضای واسطی میان «دروازه داریوش» و «تالار اصلی بارعام (آپادانا)» بوده است. در ادامه، ویژگی‌های برجسته این بخش از کاخ را بررسی می‌کنیم: ۱. مرکز پیوند و دسترسی حیاط شرقی به عنوان بزرگ‌ترین حیاط مجموعه، نقطه تلاقی بخش‌های مختلف کاخ بود. بازدیدکنندگان و هیئت‌های نمایندگی پس از عبور از دروازه باشکوه داریوش، وارد این حیاط وسیع می‌شدند. از اینجا بود که مسیرها به سمت تالار ستون‌دار اصلی یا بخش‌های اداری و داخلی کاخ جدا می‌شد. ۲. شکوه بصری و تزیینات دیواره‌های اطراف این حیاط با آجرهای لعاب‌دار رنگی تزیین شده بود تا شکوه امپراتوری را به رخ هر تازه‌واردی بکشد: ردیف سربازان: مشهورترین تزیینات یافت شده در این بخش، نقش‌برجسته‌های آجری از «سربازان جاویدان» با لباس‌های فاخر و رنگارنگ است که در امتداد دیواره‌ها چیده شده بودند. کتیبه‌های دیواری: در کاوش‌های این حیاط، قطعاتی از کتیبه‌های آجری به دست آمده که نام و عناوین پادشاه بر روی آن‌ها حک شده بود. ۳. مهندسی و کف‌سازی کف حیاط شرقی با دقت بسیار بالایی زیرسازی شده بود. باستان‌شناسان در این بخش بقایای سنگ‌فرش‌های بزرگی را یافته‌اند که برای تحمل رفت‌وآمد زیاد و همچنین هدایت آب باران طراحی شده بودند. سیستم فاضلاب زیرزمینی که پیش‌تر ذکر شد، از زیر این حیاط عبور می‌کرد تا مانع از تجمع آب در مقابل ورودی تالار اصلی شود. ۴. کارکرد تشریفاتی این حیاط تنها یک فضای باز نبود، بلکه محل تجمع سربازان گارد شاهی و مراجعانی بود که در انتظار اذن ورود به تالار بارعام بودند. تصور کنید در ۲۵۰۰ سال پیش، این حیاط مملو از رنگ، صدای نیزه‌های سربازان و شکوهی بوده که نشان از قدرت مرکزی ایران در شوش داشته است. یک یافته جالب: در نزدیکی حیاط شرقی، بقایایی از پایه ستون‌های کوچکی یافت شده که احتمالاً مربوط به سایه‌بان‌ها یا آلاچیق‌های موقتی بوده که برای راحتی مراجعان در فصول گرم سال در حاشیه حیاط برپا می‌شده است.

مجموعه سه حیاط بزرگ و سه حیاط کوچک دارد که این حیاط شرقی بزرگترین حیاط آن بوده است