نهر دستکند داریون

نهر داریون (یا داریان)، قدیمی‌ترین و شگفت‌انگیزترین سازه‌ی هیدرولیکی در مجموعه میراث جهانی شوشتر است که قدمت آن به دوران هخامنشیان (زمان داریوش بزرگ) بازمی‌گردد. نام این نهر نیز از نام داریوش گرفته شده است. این نهر تنها یک جوی آب ساده نیست، بلکه یک کانال عظیم آبی است که کاملاً در دل صخره‌های طبیعی تراشیده شده است. در ادامه به ویژگی‌های برجسته آن می‌پردازیم: ۱. مهندسی و ساختار (تراش در دل سنگ) نهر داریون از زیر قلعه استراتژیک سلاسل آغاز می‌شود. دهانه ورودی آن شامل هشت مجراست که آب رودخانه کارون را به داخل هدایت می‌کنند. مسیر زیرزمینی: بخش‌های ابتدایی این نهر به صورت تونل‌های عظیم زیرزمینی در اعماق زمین و زیر قلعه سلاسل حفر شده است تا از تبخیر آب جلوگیری شود و امنیت تأمین آب در زمان محاصره شهر حفظ گردد. مهندسی دقیق: شیب نهر به گونه‌ای طراحی شده که آب بدون نیاز به پمپاژ و تنها با نیروی ثقل، کیلومترها مسیر را طی کرده و دشت‌های تشنه «میان‌آب» شوشتر را سیراب کند. ۲. اهمیت حیاتی و اقتصادی داریون قلب تپنده کشاورزی شوشتر است. این نهر با انتقال آب به مناطقی که در حالت عادی به رودخانه دسترسی نداشتند، باعث شد شوشتر به یکی از قطب‌های تولید محصولات کشاورزی در ایران باستان تبدیل شود. باغ‌های خان: بخشی از آب این نهر از طریق ساباط‌ها و کانال‌های فرعی به باغ‌های معروف شوشتر (مانند باغ خان) می‌رسد که در پاسخ‌های قبل درباره آن‌ها صحبت کردیم. ۳. پیوند با قلعه سلاسل و پل‌بند لشکر قلعه سلاسل: نهر داریون از زیر این قلعه می‌گذرد. در واقع قلعه سلاسل به عنوان مرکز فرماندهی، وظیفه کنترل و نگهبانی از این منبع حیاتی آب را بر عهده داشته است. پل‌بند لشکر: این نهر در مسیر خود از زیر پل‌بند لشکر عبور می‌کند. در آنجا با احداث بند، سطح آب را بالا می‌آوردند تا آب به کانال‌های مرتفع‌تر هدایت شود. [تصویری از دیواره‌های سنگی و دست‌کند نهر داریون در نزدیکی قلعه سلاسل که عظمت حفر در صخره را نشان می‌دهد] ۴. اطلاعات بازدید موقعیت: ورودی اصلی در زیر قلعه سلاسل و مسیر آن در جنوب و غرب شهر شوشتر کاملاً نمایان است. تجربه بازدید: قدم زدن در کنار ساحل این نهر، به‌ویژه در مناطقی که دیواره‌های سنگی بلند آن را احاطه کرده‌اند، حس سفر به ۲۵۰۰ سال پیش را به انسان منتقل می‌کند. نکته باستانی: نهر داریون به قدری دقیق ساخته شده که هنوز هم پس از هزاران سال، کاربری اصلی خود را حفظ کرده و همچنان اراضی کشاورزی منطقه را آبیاری می‌کند. این پایداری، نشان‌دهنده نبوغ بی‌نظیر معماران هخامنشی و ساسانی است.

نه داریون یا به عبارتی همون داریوش قدیمی ترین بخش از ۱۳ سازه ای که جمعا ثبت یونسکو شده به عنوان سازه های آبی شوشتر سردهانه نهر در قلعه سلاسل وجود داره و از زیر قلعه عبور میکنه از اقدامات دوره ایلامی و هخامنشی و داریوش شاه بوده برای آبیاری بین رودخانه شطیط و شاخه گرگر و شاخه رودخونه کارون ساخته شده از طریق 8 آبگیر از رودخونه کاردون تغذیه میشده و آب جمع آوری شده از طریق 2 تا کانال فرعی و از بستر زیر قلعه عبور میکنه و در ضلع جنوبی قلعه به صورت روباز نمایان میشه تا دشت میان آب هم امتداد داره و اراضی دشت میان آب به مساحت 36 هزار هکتارو آبدهی میکنه