امامزاده قاسم یک زیارتگاه تاریخی در تجریش، استان تهران است. این مکان برای زائران و علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ ایران، جایی است که میتوانند لحظهای معنوی و آرامشبخش را تجربه کنند. در منطقه تجریش، که با طبیعت زیبا و هوای خنکاش معروف است، این زیارتگاه بهعنوان یک مقصد گردشگری محبوب شناخته میشود. اگر به دنبال یک تجربه معنوی در دل طبیعت هستید، حتماً این زیارتگاه را در برنامهتان قرار دهید.
ما به همراه خانواده جمعه ۲۱ شهریور اینجا اومدیم. با اینکه تهرانی هستم ولی تا الان نیومده بودیم. فضای بسیار خوب و تمیزی داره اینجا. برای خانمها چادر تمیز و وکیوم شده میدن. یک حیاط تمیز و نسبتا بزرگ داره. داخلش هم خیلی خیلی تمیز بود. برای زیارت و چندساعتی دورشدن از شلوغیهای شهر و روزمره خیلی جای دنج و خوبیه. بیرون محوطه امامزاده سوپرمارکت تهیه غذا نانوایی و… هم هست.
برای من، امامزاده قاسم فقط یک مکان مذهبی با جالبه های توریستی، زیارتی، نیست، بلکه تمام بچگی من از اینجا شروع شده و ادامه یافته است. روزهای که سربازان برای جنگ ایران و عراق از اینجا اعزام می شدند... بناهای قدیمی و آثار تاریخی فرو ریخته و بعضا رعب انگیز، قبرستانی که همهی آرمیدگان در آن، از همخونان خودمان بودند و بعد تخریب و صاف شد، از وزیری شاگرد کمالالملک گرفته تا دراویش و صوفیان، افتخارمان این بود که قبلهی عالم، ناصرالدین شاه قاجار، در خاطراتش به امامزاده قاسم اشاره کرده و گفتنی ها بسیار است...
بقعه امامزاده قاسم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان شمیرانات، در مجاورت کوهستان شمیران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۵۱ با شمارهٔ ثبت ۹۰۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است
امامزاده قاسم در شمال منطقه شمیران و در روستای قدیمی «دژ علیا» واقع است. بنای اصلی امامزاده برجی هشت ضلعی است که هر ضلع آن از داخل ۲/۲۵ متر عرض دارد و از آجر ساخته شدهاست. این بقعه امروزه دارای صحن، ایوان، رواق و گنبد کاشیکاری است. اصل بنای بقعه را از قرن هفتم هجری دانستهاند. در زمان شاه تهماسب صفوی صندوقی با تاریخ ۹۶۳ هـ. ق بر روی مرقد نهاده شد.
طبق معتبرترین نظرات، این امامزاده، قاسم بن حسن بن زید بن حسن مجتبی میباشد که دختر او به نام خدیجه به همسری عبدالعظیم حسنی در میآید
در زمان فتحعلی شاه قاجار این بقعه توسعه پیدا کرد و ایوانی رو به جنوب ساخته شد و ایوان شرقی تبدیل به رواق حرم شد. سپس گنبد کاشیکاری شدهای نیز بر فراز بارگاه احداث کردند و مرمتهایی نیز به دستور ناصرالدینشاه قاجار انجام گرفت. بیرون بقعه و در گوشه جنوب غربی بنای قدیم، هنوز طاق نماها و رومیهای عهد صفویه مشهود است. گنبد بیرونی بنا پیازی شکل است و ساقه آن با پوششی از کاشی خشتی با نقوش هندسی و خطوط کوفی بنایی تزیین شدهاست. صندوق امامزاده در سال ۹۶۳ هـ. ق در سی و سومین سال پادشاهی شاه تهماسب صفوی روی مرقد نصب شد