گورستان ظهیرالدوله مزار ایرج میرزا، فروغ فرخزاد جاذبههای گردشگری است که در تهران، منطقه ۱ واقع شده و ترکیبی از گورستان تاریخی و مزار شاعر بزرگ است. این مکان در قلب تهران قرار گرفته و بهعنوان یکی از جاذبههای فرهنگی شهر شناخته میشود. برای گردشگران که به دنبال تجربهای متفاوت از تاریخ و ادبیات ایران هستند، این مکان جای دلباز و جذاب است. اگر میخواهید در یک روز، هم آثار تاریخی و هم آرامش روحی را تجربه کنید، حتماً این جاذبه را در برنامهتان قرار دهید. این مکان با فضای آرام و محیطی که حس احترام و ادبیات را القا میکند، تجربهای خاص برای بازدیدکنندگان فراهم میکند.
گورستان ظهیرالدوله مزار ایرج میرزا، فروغ فرخزاد در تهران، جایی است که در آن بهجای دفن درویش صفاعلی (علی ظهیرالدوله)، بیش از ۳۰ نفر از هنرمندان، روشنفکران و حتی چهرههای برجسته نظامی به خاک سپرده شدهاند؛ از جمله داریوش رفیعی، ملک الشعرا بهار، روح اله خالقی، رهی معیری و قمر الملوک وزیری. بازدیدکنندگان اغلب بهصورت خودمانی و با حس احترام میآیند، اما برخی بهدلیل فضای غمانگیز و محدودیت بازدید فقط در آخر هفتهها، نظراتی متوسط مینویسند. در عین حال، چندین بازدیدکننده ۵ ستارهای، بهخصوص ایرج، را بهعنوان جاودان و مقدس معرفی کرده و حتی یکی از آنها با اشعار خود، لحظهای معنوی را در این مکان تجربه کرده است. در مجموع، این گورستان نهتنها یک جاذبه گردشگری تاریخی است، بلکه مکانی برای تأمل و یادآوری میراث فرهنگی و هنری ایران میباشد.
Ehsan Homayoun
تاریخ ویرایش: ۳ هفته قبل
۵
در مورد گورستان باید بگم محل دفن درویش صفاعلی( علی ظهیرالدوله) است و گویا بعلت جایگاه اجتماعی بالایی که داشتن خیلی از هنرمندا و روشنفکرا، وصیت کردن تو این محل دفن بشن و به همین علت بیش از ۳۰ نفر از افراد سرشناس چه هنرمند چه متفکر و حتی چهره های برجسته نظامی ارتش ، تو این محل به دل خاک سپرده شدن.
جدا از فروغ فرخ زاد و ایرج میرزا، میشه از افرادی چون
داریوش رفیعی، ملک الشعرا بهار، روح اله خالقی، رهی معیری، قمر الملوک وزیری، درویش خان، و ... نام برد.
روحشون شاد، جاشون بهشت
iran shop
یک سال قبل
۳
جای غم انگیزی هست هر چند یادگار تاریخ معاصرمون هست. فقط آخر هفته ها میتونید برید سر بزنید . بقیه روزها بسته س
Faride Jahandide
یک سال قبل
۵
.........
آن طفل که قدر وقت دانست
دانستن قدر خود توانست
هر آنچه رود ز دست انسان
شاید که به دست آید آسان
جز وقت که پیش کس نپاید
چون رفت ز کف به کف نیاید
…
هر شب که روی به جامه خواب
کن نیک تأمل اندر این باب
کان روز به علم تو چه افزود
وز کرده خود چه بردهای سود
روزی که در آن نکردهای کار
آن روز ز عمر خویش مشمار
…
من میروم و تو ماند خواهی
وین دفتر درس خواند خواهی
این جا چو رسی مرا دعا کن
با فاتحه روحم آشنا کن