Masoud Amini
یک سال قبل
کوشک یا قلعهی نورآباد در شهر ایذه، همانطور که گفته شد، بنایی مربوط به دورهی قاجار است. از آنجایی که ساکنین شهر ایذه از گذشتههای بسیار دور، غالبا طوایف بختیاری و لر زبان هستند، این کوشک تاریخی محل اسکان خوانین بختیاری بوده است. جالب است بدانید این کوشک علاوهبر نوع طراحی و معماری خاص، دارای منظرهای زیبا و چشمنواز است. زیرا روستای نورآباد دارای آبی زلال و گوارا میباشد که دلیل آن، وجود آبشاری مرتفع و فوقالعاده زیبا در دل کوههای الهک (الحک) است و یکی از دلایل ساخت این بنا، وجود همین آبشار عظیم میباشد. قلعهی قاجاری نورآباد نیز، دقیقا مقابل این کوه بنا شده که منظره و زیبایی حیرتآوری به نمای این کوشک بخشیده است. از اینرو، کوشک نورآباد در گذشته به عنوان مکانی تفریحی برای ساکنین آن مورد استفاده قرار میگرفت و در فصول بهار و زمستان به دلیل شرایط آب و هوایی فوقالعادهی حاکم بر منطقه، به این قلعه آمده و در فصل پاییز نیز به چغاخور چهارمحال بختیاری کوچ میکردند. عمارت قاجاری نورآباد در سال 1385، توسط ادارهی میراث فرهنگی برای راهاندازی یک موزهی مردمشناسی ترمیم و مرمت شد اما به دلیل وجود معارضین محلی، دانشگاه علوم پزشکی از واگذاری بنا خودداری کرد و در نتیجه، برنامهی تبدیل این بنا به موزهی مردم شناسی، ناتمام ماند. این بنا در تاریخ یازدهم بهمن ماه 1378 با شمارهی 2570، در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
