آب انبار کُلار میبد

آب‌انبار کُلار میبد، که درست روبروی کاروانسرای شاه‌عباسی قرار گرفته، در باور مردم کویر تنها یک مخزن آب نیست؛ بلکه جایگاهی مقدس است که «ایزدبانوی آب‌ها» در اعماق تاریک و خنک آن سکنی گزیده است. این بنا که در عصر صفوی ساخته شده، رازهای شنیدنی بسیاری در دل خشت‌های خود دارد. بیایید لایه‌های اسطوره‌ای و داستان‌های عامه این پیرِ خفته در زیر زمین را ورق بزنیم: ۱. افسانه‌ی «آبِ حیات» در تاریکی مطلق مردم قدیم میبد بر این باور بودند که آبِ کلار، از رگ‌های پنهان زمین می‌آید که توسط خضر نبی متبرک شده است. می‌گفتند در پایین‌ترین پله‌های آب‌انبار، جایی که نور خورشید هرگز به آن نمی‌رسد، آب به چنان درجاتی از پاکی می‌رسد که نوشیدن یک جرعه از آن در اوج عطشِ تابستان، می‌تواند عمر را طولانی کند. تاریکیِ راهروی پلکان (پاشیر) را مرزی میان دنیای زندگان و دنیایِ زیرین می‌دانستند که نگهبانانی نادیدنی از خنکای آن پاسداری می‌کنند. ۲. نبردِ بادگیرها با «دیوِ نَفَس‌تنگ» چهار بادگیرِ بلندِ کلار در اساطیر محلی، به «چهار فرشته‌ی باد» تشبیه می‌شدند. مردم می‌گفتند این بادگیرها با دهان‌های بازِ خود، بادهای سرگردان بیابان را شکار کرده و به درون دخمه‌ی آب می‌فرستند تا با تازیانه‌هایِ خنک، «دیوِ گرما» را که قصدِ گنداندنِ آب را دارد، فراری دهند. صدای هوهویِ باد در دالان‌های آب‌انبار را نجوای این فرشتگان برای بیدار ماندنِ آب می‌دانستند. ۳. پاشیر؛ راهرویِ گذار به آرامش پله‌های بی‌شمار و سنگی آب‌انبار کلار در باور عامه، نمادی از «سفر به درون» است. می‌گفتند هر پله‌ای که به سمت پایین می‌روی، دمای هوا افت می‌کند و این نشانه‌ی نزدیک شدن به حریم «آناهیتا» (ایزدبانوی آب) است. زنان قدیمی میبد گاهی برای نذری دادن یا طلبِ برکت، در کنار شیرِ آب‌انبار شمع روشن می‌کردند، چرا که معتقد بودند نورِ شمع در دلِ زمین، دعاهایشان را زودتر به گوشِ فرشتگانِ مقسمِ آب می‌رساند. ۴. معماریِ گنبد؛ سپری در برابر «چشمِ خورشید» گنبدِ آجری و عظیم کلار که بر روی زمین خودنمایی می‌کند، در داستان‌های محلی به «کاسه‌ی واژگونِ آسمان» تعبیر می‌شد. می‌گفتند این گنبد به گونه‌ای ساخته شده که تازیانه‌هایِ آفتابِ مردادماه بر روی آن می‌شکند و نمی‌تواند به حریمِ خنکِ آب نفوذ کند. این بنا نماد پایداری تمدنی است که آموخته بود گران‌بهاترین دارایی خود یعنی آب را در قلبِ خاک، از دستبردِ خشکسالی حفظ کند.

این اب انبار روبروی ورودی کاروانسرای شاه عباسی قرار گرفته و قدمتش به دوران صفویه میرسه

تنها کتیبه تاریخ دار بناهای زیر مجموعه کاروانسرای میبد، مربوط به کتیبه آب انبار کُلاره مربوط به سال 1070 هجری قمری میباشد.

هرچند همانند همه اب انبارهای دیگر بود اما ظاهر اراسته و بازسازی شده ان من رو مجذوب خود کرده بود

طرحش به نظرم جالب بود، اصولا بناهای این حوالی با پوشش خاکی و گلی حس خاص و متفاوتی برام داشت

بنا به خوبی مرمت و محوطه سازی شده است. و برای بازدید گردشگران کاملا آماده است.

جایی مابین کاروانسرای شاه عباسی و یخچال میبد فوق العاده زیبا

آب انبار های خیلی قشنگ تری هم پیدا میشه تو ایران...

انبار آب سنتی کنار کاروانسرای عباسی

اب انبار در شهر میبد

عالی

Ok again Meybod, what a surprise!! This Ab Anbar (water storage) is a freaky tricky building that Iranian invented hundreds years ago. Almost built at 15th century. Very simple plan, they use natural wind to cool water. I bet I donno shiii how they work but it is magical and awesome job. You know what this place still works and gives people at the middle of july such a cool and fresh water. Just like Jesus gives you a budweiser at the middle of hell. ENJOY visiting this place.

Water reservoir with wind towers to a ventilate the reservoir. It is located near the Shah Abbasi Caravanserai.

This is one of the old water storages in Iran that being used to collect and save water in desert places. Since it is next to that Abbasi Carvansara, it's worth to see and take a few pictures.

Batter not to water time if weather is hot

Looks great from the outside but it's not possible to visit inside the reservoir

Wo es Wasser gab, entstand das Leben

Nice reservoir with 4 wind towers