مسجد پامنار

«مسجد پامنار» زواره، متعلق به دوره سلجوقیان است که در قرن هشتم هجری و در شهر زواره در ۱۲ کیلومتری اردستان واقع شده است. مناره این مسجد، یک کتیبه کوفی به تاریخ سال ۴۶۱ هجری قمری دارد که ساختمان آن را به «محمدبن ابراهیم» نسبت می‌دهد. ارتفاع منار فعلی ۲۱ متر است بیشتر مساجد باستانی ایران به جای کاخ‌های ساسانیان یا آتشکده‌ها بنا نهاده شده‌اند؛ بنای اصلی و پیشین مسجد پامنار نیز مربوط به آتشکده‌ای کهن باقی‌مانده از دوران ساسانیان است. این مسجد در زواره دارای یک مناره بلند کتیبه‌دار است که شهرت مسجد به همین علت است. مناره این مسجد را دومین مناره بلند کتیبه‌دار تاریخ بعد از اسلام می‌دانند. بانی این مسجد دهدار زواره، فردی به نام «ابوعبدالله محمدابن‌ابراهیم» در قرن پنجم بوده است. با توجه به کتیبه مناره، زمان دقیق ساخت مسجد و مناره آن در سال ۴۶۱ قمری بوده است. بر اساس نوع معماری انجام‌شده روی بنا، متوجه می‌شویم که این شاهکار مربوط به دوره تاریخی سلجوقیان بوده که متأسفانه بخشی از مسجد که در دوره ساسانیان ساخته‌شده بود، به همراه یکی از محراب‌ها تخریب شده است.

الحق و بالانصاف هر انسانی از دیدن این همه زیبایی و ریزه کاری و دقت و انسجام در یک سازه متحیر می‌ماند. این مسجد حدودا هزار ساله مربوط به دوره سلجوقیان، و قدیمی ترین اثر معماری و تاریخی بجامانده در زواره هست. مناره این مسجد، از خود مسجد معروف تر و حائز اهمیت تر است. گفته میشود که هم از نظر ارتفاع و هم از نظر داشتن کتیبه تاریخی؛ دومین مناره کشور محسوب میشود

مسجد پامنار زواره، یکی از ارزشمندترین آثار دوران سلجوقی (قرن پنجم هجری) است که به دلیل داشتن یکی از قدیمی‌ترین و زیباترین مناره‌های تاریخ‌دار ایران، به این نام شهرت یافته است. این مسجد در بافت تاریخی زواره قرار دارد و از نظر غنای تزیینات گچ‌بری، در ردیف شاهکارهای هنر اسلامی قرار می‌گیرد. تحلیل فنی و معماری این بنا به شرح زیر است: ۱. مناره‌ی تاریخی (نگین مسجد) مناره‌ی این مسجد دومین مناره‌ی تاریخ‌دار ایران (پس از مناره مسجد جامع ساوه) محسوب می‌شود: کتیبه و قدمت: طبق کتیبه‌ی کوفی موجود بر بدنه، این مناره در سال ۴۶۱ هجری قمری ساخته شده است. ساختار: مناره با استفاده از آجر ساخته شده و دارای تزیینات هندسی بسیار ظریفی است. ارتفاع و فرم استوانه‌ای آن به گونه‌ای طراحی شده که علاوه بر پخش صدای اذان، به عنوان یک میل راهنما برای کاروان‌هایی که از دل کویر به سمت زواره می‌آمدند، عمل می‌کرده است. ۲. محراب‌های هفت‌گانه یکی از شگفتی‌های معماری این مسجد، وجود هفت محراب با تزیینات گچ‌بری خیره‌کننده است: سبک گچ‌بری: این محراب‌ها به سبک دوران سلجوقی و با طرح‌های اسلیمی، گیاهی و کتیبه‌های کوفی مزین شده‌اند. تنوع طراحی: هر یک از این محراب‌ها طراحی منحصربه‌فردی دارند که نشان‌دهنده‌ی اوج خلاقیت هنرمندان آن عصر در استفاده از متریال ساده‌ی گچ برای خلق فضایی قدسی است. ۳. شبستان و ساختار کالبدی معماری شبستانی: برخلاف مسجد جامع زواره که چهار ایوانی است، مسجد پامنار دارای سبک شبستانی (پایه‌وار) است. سقف‌های ضربی و تاق‌های جناغی آن بر روی ستون‌های قطور خشتی و آجری قرار گرفته‌اند که عایق بسیار خوبی در برابر گرمای کویر هستند. تخریب و بازسازی: بخش‌هایی از شبستان قدیمی مسجد در دوره‌های مختلف تخریب شده و در دوران قاجار مرمت‌هایی روی آن صورت گرفته است، اما بخش‌های اصلی و محراب‌ها همچنان اصالت سلجوقی خود را حفظ کرده‌اند. ۴. منبر سنگی در این مسجد منبری سنگی و بسیار قدیمی وجود دارد که از ویژگی‌های خاص آن به شمار می‌رود و ماندگاری بالایی در طول قرن‌ها داشته است. مختصات بازدید: موقعیت: شهر زواره، محله پامنار (بافت تاریخی). نکته عکاسی: بهترین زمان برای تماشای تزیینات آجرکاری مناره و سایه‌روشن‌های آن، ساعات اولیه صبح یا هنگام غروب است.

زواره شهر کوچیکیه و خیلی اماکن تاریخی جذابی نداره... اما مشکل بزرگش این نیست، اماکن تاریخی موجود هم بهش رسیدگی نمیشه و در کمال تعجب هرجا میری یا به در بسته میخوری یا کوچکترین رسیدگی به اون محل که میتونه توریست جذب کنه نشده!

نظیری مسجد بنکویه یا پامنار زواره از گنجینه های ارزشمند و بی است که در زمان سلجوقیان به سال ۴۶۱ هـ ق بنای آ " به پایاه رسیده است . این مسجد ابتدا دارای ۷ محراب با گچبریهای نفیس بوده اما متاسفانه بخش هایی از این مسجد در سال ۱۳۵۹ هـ ش توسط گروه نوسازی مسجد تخریب و کتیبه های زیبا همراه با چندین محراب جایش را به سالن اجتماعات داد این مناره دومین مناره تاریخ دار در ایران است .این مناره بیش از ۲۰ متر ارتفاع دارد و جدار آن از آجر ، خاک و گچ است و استوانه ای است بر روی یک ا هشت ضلعی که در کوچکی به داخل آن باز می شود و یک میله آجری چون محور در داخل آن قرار گرفته و پله هایی در گرداگرد آن در جهت عقربه ساعت به طرف بالا ساخته شده است .

اين مسجد يک اثر سلجوقى است که در قرن هشتم هجرى با تزئينات گچ‌برى آراسته شده، و در شهر زواره در ۱۲ کيلومترى اردستان واقع شده است. منارهٔ اين مسجد، يک کتيبهٔ کوفى به تاريخ سال ۴۶۱ هجرى قمرى دارد که ساختمان آن را به «محمدبن ابراهيم» نامى نسبت مى‌دهد.

زیبا ولی در حال تخریب لامصب ها اینکه دیگه مسجد هستش این رو بازسازیش کنید

خیلی زیبا

تاریخی

عالی

This is a mosque founded on top of an old fireplace. It has a tall (21 meters) minaret and several alters. The place is worth a visit, especially if you're already in the vicinity. The plastering on the wall is crafted very carefully and beautifully. The place isn't that large, but has values. Recommended.

A simple and beautiful historical mosque from Seljuk era located in the heart of the town.

It is really beautiful place and valuable architecture.

I liked the atmosphere of this place, old, quite and beautiful

To visit if you are already there

Really fascinating

histurical