پیتزا پنتری رستوران فست فود در تهران. اینجا برای افرادی که دنبال پیتزا سریع و خوشمزه میگردند، جای عالیه. در تهران، رستورانهای فست فود معمولاً در محلههای شلوغ و نزدیک به مراکز تجاری قرار دارند. این رستوران در منطقه ۶، نزدیک به میدان و خیابان اصلی، جایگاه خوبی داره. علاوه بر پیتزا، میتوانید ساندویچ و نوشیدنیهای خنک را هم امتحان کنید. به یاد داشته باشید که قبل از سفارش، میتوانید از تخفیفهای روزانه استفاده کنید.
اطلاعات تماس و آدرس
استان تهران، تهران، منطقه ۶، قائم مقام فراهانی، ایران
بسیاری از بازدیدکنندهها به فضای نوستالژیک و دکور قدیمی رستوران اشاره میکنند و از طعم پیتزاهای مخصوص و کیفیت نسبتاً خوب آن لذت میبرند؛ همینطور سرویس دوستانه و فضای مناسب برای خانواده و کودکان هم مورد تحسین قرار میگیرد. اما در عین حال، چندین نظر به مشکلاتی مثل سردی غذا، چربی زیاد، اندازه کوچک پیتزاها، قیمت نسبتاً بالا، بوی ناخوشایند و نظافت پایین اشاره کردهاند؛ همچنین برخی از مشتریان از سرویسدهی کند و عدم توجه پرسنل شکایت کردهاند و در مورد برخی غذاهای مکزیکی، سردی یا طعم تند و کمکیفیت بودن آنها انتقاد
TheFaramarz
۷ ماه قبل
۵
پیتزا پنتری جزو یکی از اولین پیتزاییهای تهرانه که اینجا یعنی شعبه اولش در سال ۱۳۴۷ و شعبه دوم در سال ۱۳۴۸ تاسیس شده. این دو شعبه خیلی وقته که از هم جدا شدن و به صورت مستقل مدیریت میشن ولی اسم پیتزاهایی که منوی جفتشون وجود داره خیلی نزدیک به همه، انگار یا باهم هماهنگن یا در حال رقابت با همدیگه هستن.
اینجا هم مثل شعبه دوم پیتزا مخصوص و پیتزا سورپرایز سفارش دادیم تا بتونیم با اونجا مقایسه کنیم، و نتیجه این بود که کیفیت پیتزاهای اینجا یه مقدار بهتر بود.
یه تاکو مکزیکی برای پیشغذا هم سفارش دادیم که طعم جذابی داشت ولی متوجه نشدم چرا نونهای تاکو باز بود و بسته نشده بود، با توجه به خشک بودن نونها هم نمیتونستیم خودمون ببندیم چون میشکست. در کل غذاهاشون خوب و خوشمزه بود و محیط دنج و آروم و دلچسبی داشت.
خب اوکی! احتمالا به این دلیل اسم اینجا رو شنیدید و دوست دارید بهش سر بزنید که یکی از قدیمی ترین پیتزافروشیهای تهران از قبل انقلاب بوده که هنوز داره کار میکنه. میخوام اینجا تجربه کاملم رو بنویسم شاید بدرد بخوره.
رستوران داخل زیر زمین یه ساختمون بود که شبیه تالارهای عروسی وقتی از پله های میای پایین یه اینه دیواری با دوتا گلدون گنده در راه پله روبرو میشی و بعد وارد فضای رستوران میشی. فضا و چیدمان رستوران حالت سنتی و قهوهخونه ای داره. صندلی و میزهای مشبکی، نور کم و رومیزی چهارخونه ای. بک گراند اهنگهای نان وکال پاپ سنتی مثل گوگوش و فرهاد پلی میشد که باحالش کرده بود. کلاً سعی کردن همون فضای قدیمی رو حفظ کنن که به آدما اون حس نوستالژیک رو بدن. مثلا چیزی که بران جالب بود این بودش که منوی رستوران یه گرافیک خیلی قدیمی داشت که منو یاد روزنامه های دهه شصت مینداخت. یا مثلا یه دستگاه حلاجی پشم به سقف اویزوون کرده بودن که دیگه وقتی اونو میبینی مطمئن میشی اینجا سعی دارن بهت نوستالژی بدن. پیش خدمت و کارمنداش مثل کافه نادری همه پیرهنهای آبی رسمی و یکدست پوشیده بودن و با یه تیکه کاغذ و خودکار سفارشتو مینوشتن و خیلی رفتارشون بامزه و محترمانه بود.
اما بریم سر اصل مطلب یعنی غذا.... در یک کلمه میتونم بگم که خیلی افتضاح بود... منو درکل دو دسته اصلی غذا داشت که شامل غذاهای مکزیکی و پیتزاها میشد که معمولا سفارش میدادن. ما از تاکو و پیتزا و لازانیا سفارش دادیم. غذا با وجود اینکه انقد زود حاضر شد ولی به طرز عجیبی همه چی سرد بود و از طرفی انقدر همه چیز چرب بود که وقتی میخواستی قورت بدی توی دهنت میماسید. تاکوی اسپشیال یکی از عجیب ترین غذاهایی بود که توی زندگیم تجربه کردم. توی یه بشقاب فلزی یک لایه خمیر همراه با یک ماده تند به علاوهحجم زیادی پنیر پیتزا ریخته بودن. در کنار بشقاب برنجی شبیه به لوبیا پلو گذاشته بودن و در روی همه اینا دوتا تاکوی گوشت که به شدت سرد بود قرار داشت و در لایه نهایی حجم زیادی کاهو و گوجهی خرد شده خودنمایی میکرد. نونی که برای تاکو استفاده کرده بودن خمیر ذرت بود ولی بنظر میرسید در حجم زیادی روغن قبلا سرخ شده بود و چربیش درون اون ماسیده بود و خود مواد داخل تاکو سرد و بیمزه بودش. اینکه همه این عناصر که شبیه چندشنبه پلوی اخر هفتهیمامانا بود و روی هم سوار شده بودن، سرو غذا رو خیلی سخت میکرد و اشتهای آدم کور میشد. پیتزای پپرونی به نسبت بهتر از غذاهای مکزیکی بود. با اینحال به نسبت قیمت اصلا متریال خوبی داخلش استفاده نشده بود و پنیر پیتزای خوبی استفاده نکرده بودن.
لازانیا به نسبت همه خیلی بهتر بود. قارچها در اندازه درستی اسلایس شده بودن و روی تاپینگ لازانیا قرار داشت و توی فر آب اون داخل خود لازانیا جذب شده بود که عطر و تکسچر لازانیا رو خوب کرده بود. پیازها در اندازه بزرگ حالت کاراملی داشت که طعمش زیر دهنم میومد و مزه جدیدی از لازانیا زو تجربه کردم.
چندتا موضوع دیگه که میتونم اشاره کنم و امیدوارم شاید یه روز به درد مدیر اینجا بخوره رو هم میگم. اول از همه اینکه قربونتون برم این عالیه که سعی کردید حس نوستالژی و اصالت رو در اینجا حفظ کنید ولی چیزی که در نهایت برای مشتری شما مهمه تجربهی غذای سالم و خوشمزه اس. من بعد از خوردن غذای اینجا به خاطر کیفیت پایین غذاهاتون حس خوبی نداشتم. دوستان دیگرم حس خوردن یه غذای ناسالم بد رو داشتن و به شوخی میگفتیم که انگار همهی غذاها یه مزه رو میداد! یعنی فرقی نداشت شما چه تاکویی سفارش بدی همه شبیه به هم بود! پشت مزه نوستالژیک پیتزا یا غذای مکزیکی قایم نشید و لطفا کیفتتون رو ببرید بالا ❤️
از طرفی به قول این خارجیا، شیطان در جزییاته! 😈
اگه یه فست فودی عادی میرفتم، برام خیلی نرمال بود که قوطی نوشابه رو همینجوری بدون لیوان جلو بذارن یا سس های ساشه ای شرکتی رو بریزن وسط میز. ولی توقع داشتم نسبت به چنین فضای کلاسیک و نوستالژی برای نوشیدنی یه لیوان برامون بیارن یا برای سس حالت بهتری سرو بشه تا اینکه از سسهای بی کیفیت اماده استفاده کنن.
در نهایت با وجود همهیاین غرها اگه تابحال اینجا سر نزدید یکبار برای تجربه خوبه که امتحانش کنید اما اگه ازم بپرسن. حاضری برای بار دوم اینجا بری جوابم قطعا نه هستش.
ساندویچ اماده از سوپری بگیرید بخورید اما اینجا هرگز نرید. من ریویو نمیزارم اما وقت گذاشتم اینو نوشتم تا کسی رو نجات.
یک هسته کامل زیتون لای پیتزای من بود و پس از اعتراض به اشپزخانه دستور دادند که دیگر لای پیتزا زیتون سیاه نگذارید ! کیفیت پیتزا نسبت به قیمت کاملا سطح پایین بود. پیتزا هم کاملا یک نفره هست و ۲۵ سانتی.
نظافت به شدت بد بود و پارچه روی میز رو جلوی چشمتون روی زمین خالی میکنند. خدمه این پیتزا فروشی هم کاملا از کارشون ناراضی هستند و حال جواب دادن ندارند.
همچنین اون ظرف سربی که برای تاکو ها استفاده میکنند و زیر دست مردم میگذارند در زمان برش تاکو با چاقو ارام ارام ذرات ریز سرب را همراه با غذا میل میکنید که این فاجعه است
در کل تنها نکته مثبت اینجا حضور ناصر حجازی فر در اینجا بوده و تمام.
