دروازه قرآن

دروازه قرآن یکی از نمادهای تاریخی و معنوی شهر شیراز است که در ورودی شمال‌شرقی شهر، در مسیر جاده شیراز–اصفهان قرار دارد. این بنای تاریخی برای اولین بار در دوران دیلمیان (قرن ۴ هجری) به فرمان عضدالدوله ساخته شد. در بالای طاق دروازه، قرآنی قرار داده بودند تا مسافران هنگام عبور از زیر آن، با توسل به قرآن، سفر خود را با دعای خیر و برکت آغاز کنند. این بنا در دوره زندیه به دستور کریم‌خان زند بازسازی شد و سپس در دوره قاجار توسط یکی از خیرین شیراز، "میرزا علی‌اکبر قوام‌الملک"، قرآن‌های معروف به "قرآن هفده من" در اتاق بالای دروازه قرار گرفت. این قرآن‌ها اکنون در موزه پارس نگهداری می‌شوند. دروازه قرآن نه تنها یک اثر تاریخی، بلکه یکی از اماکن محبوب برای گردش و آرامش در شیراز است. امروزه فضای اطراف آن به‌صورت پارک و مجموعه فرهنگی ساماندهی شده و شب‌ها با نورپردازی زیبا، جلوه‌ای خاص به خود می‌گیرد.

ورودی شهر شیراز قرار دارد و در گذشته دروازه ورودی شهر بوده. اگر به شیراز رفتید در ورودی شهر علاوه بر دروازه قرآن از بوستان خواجوی کرمانی که در کنار آن قرار گرفته می توانید بازدید کنید.

دروازه قرآن در حال حاضر به یک مکانی تبدیل شده که مردم اطراف آن حصیر پهن کرده بودند و مکانی تفریحی بود ،و واقعا جای قشنگی بود،فقط خیلی شلوغ بود و پر از دست فروش بودند ،که اسباب بازی و لباس و خرده ریز آورده بودند،غذاهای ساندویچی کنار دروازه قرآن درست می‌کردند ،جالب بود .پونی هم بود که بچه ها می‌تونستند سوار بشن و لذت ببرن

عضدالدوله دیلمی برای شهر شیراز دروازه‌ای از ساروج و خشت ساخت و بالای طاق آن قرآنی قرار داد تا مسافران از زیر آن رد شوند و در پناه خدا به سلامت بروند و بیایند. بعد از آن مردم اعتقادی راسخ به این دروازه پیدا کردند و جز وقت سفر، اول ماه قمری هم کنارش جمع می‌شدند تا از در طول ماه از بلا به دور باشند.

دروازه قرآن یکی از دروازه‌های به‌جامانده از دوره‌های قدیم در شیراز است که امروزه به عنوان یکی از جاهای دیدنی شیراز و از دیدنی‌های مشهور و تاریخی این شهر محسوب می‌شود. این بنا به مرور زمان و بر اثر بلایای طبیعی و حوادث گوناگون، بارها تخریب و مجددا بازسازی شده و به گردشگران خوش‌آمدگویی می‌کند. در شمال شهر شیراز در مسیر اصفهان به شیراز در میانه کوه‌های بابا کوهی و چهل مقام، تنگ‌راهی وجود دارد که آن را تنگه‌ «الله اکبر» می خواندند. دروازه قرآن در شمال شرقی شهر شیراز در تنگه الله اکبر میان کوه چهل‌مقام و باباکوهی قرار دارد و در واقع در خروجی شیراز به سمت شهر مرودشت واقع شده‌ است. این بنای تاریخی در کنار فلکه‌ی طاووسیه شیراز قرار دارد. دروازه قرآن در فاصله‌ی کمتر از ده متری مقبره‌ی خواجوی کرمانی و همچنین فاصله‌ی کمتر از پانصد متری باغ جهان نما و فاصله‌ی کمتر از هزار متری مقبره شاعر نامدار پارسی زبان، حافظ شیرازی، قرار دارد.

مسیر اصلی ورودی شهر در ایام قدیم از زیر همین دروازه بوده

دروازه قرآن شیراز یکی از معروف ترین جاذبه های شیرازه که تو ورودی شهر هست عید نوروز به شدت شلوغ میشه و ترافیک سنگینی داره بازدید این جاذبه کلا شاید نیم ساعت از وقتتون رو بگیره و چندتا عکس یادگاری بتونید ازینجا تهیه کنید👌 بوستان خواجوی کرمانی هم همونجاست و با یبار رفتن به جفتشون سر میزنید.

بسیار زیبا و دلنشین مکانی تاریخی دارای آبشار ، آبنما، رستوران، کافه، غذاخوری هوای خشک و معتدل

دروازه قرآن بنایی بسیار کهن و تاریخیه که حدود ۱۰۰۰ سال پیش در دوران عضد الدوله دیلمی ساخته شد و قرآنی در قسمت سقف بنا کارگذاشته شد تا مسافران شهر در پناه قرآن باشن. این بنا یکی از دروازه‌های اصلی شهر شیراز بوده و در دوره کریمخان زند هم مجددا بازسازی شد. اما متاسفانه در سال ۱۳۱۵ به دلایل نامعلوم توسط بلدیه یا همون شهرداری وقت با دینامیت منفجر شد و تقریبا ویران شد!!! خوشبختانه سیزده سال بعد به همت یکی از بازرگانان شیراز دروازه قرآن دوباره بازسازی و احیا شد. به غیر از قدمت تاریخی، این بنا معماری و نمای زیبایی خصوصا در شب داره که پیشنهاد می‌کنم حتما ببینیدش.

ساخته شده توسط عضدالدوله دیلمی که در زمان کریمخان زند بازسازی میشه و زمان رضاشاه توسط والی شهر تخریب میشه و در زمان محمد رضا شاه به فاصله کمی از محل بنای قبلی ساخته میشه

دروازه قرآن از بناهای اصلی شهر شیراز هست و بوستانی به نام خواجوی کرمانی دارد که شامل موزه فضای باز و غار هستش و نمای خوبی به شهر شیراز دارد.

دروازه قرآن در شمال شرقی شهر شیراز، در تنگه الله اکبر میان کوه چهل‌مقام و باباکوهی جای گرفته و در خروجی شیراز به‌سمت شهر مرودشت واقع شده‌ است. فلکه‌ طاووسیه نیز در نزدیکی آن قرار دارد.دروازه قرآن در فاصله‌ کمتر از ده متری مقبره‌ خواجوی کرمانی و همچنین فاصله‌ کمتر از پانصد متری باغ جهان نما و فاصله‌ کمتر از هزار متری مقبره شاعر نامدار پارسی زبان، حافظ شیرازی، قرار دارد.دروازه قرآن‌ یکی از نمادهای تأثیر قرآن بر زندگی مردم ایران و از بناهای ارزشمند اسلامی در ایران به شمار می‌آید و معمولا بنایی طاقی‌شکل است که جایگاه ویژه‌ای بالای آن برای قرار دادن یک یا چند جلد قرآن کریم در نظر گرفته می‌شود.شیراز در گذشته دارای ۶ دروازه بود؛ دروازه قرآن، دروازه اصفهان، دروازه سعدی، دروازه قصابخانه، دروازه کازرون و دروازه شاه داعی تا اله. در حال حاضر، دروازه‌ای به‌جز دروازه قرآن وجود ندارد و مردم شیراز تنها می‌توانند محل دروازه‌های قدیمی را نشان دهند. این دروازه به دستور عضدالدوله دیلمی ساخته شد و علت نام‌گذاری آن، قرآنی است که به دستور امیر در آن قرار گرفت تا مسافران متبرک شوند و به سلامت از آن عبور کنند.این طاق به مرور زمان رو به خرابی رفت تا اینکه در دوره‌ زندیه، کریم خان زند آن را بازسازی کرد، اتاقی به بالای آن افزود و دو جلد قرآن بزرگ نفیس، به خط سلطان ابراهیم بن شاهرخ تیموری، در اتاقک بالای آن جای داد. این قرآن‌ها که به «قرآن هفده من» معروف‌ هستند، اکنون از دروازه قرآن به موزه پارس انتقال یافته‌اند.

شاید در نگاه اول دروازه قرآن در کنار دیگر جاذبه های مهم و تاریخی شهر شیراز چندان به چشم نیاید؛ اما خوب است بدانید که بازدید از این بنای کوچک اما دلنشین و فضای اطراف آن، لذت سفر شما را چند برابر می کند. رفتن بر سر مزار خواجوی کرمانی، از کارهایی است که در هنگام بازدید از اینجا می توانید انجام دهید. بوستان اطراف دروازه قرآن بسیار باصفاست، در هنگام گشت و گذار در این مکان تاریخی بازدید از این بوستان را فراموش نکنید. تماشای عبور ماشین ها و آدم ها از بالای بوستان، نوشیدن چای و خوردن بستنی و فالوده های معروف شیراز در اطراف دروازه قرآن را از دست ندهید. دروازه قرآن در شب به دلیل چراغانی های رنگارنگش بسیار تماشایی و باصفاست. تاریخچه دروازه قرآن شیراز نخستین باری که بنای دروازه قرآن بر تنگه الله اکبر، در ابتدای راه ورودی اصفهان به شیراز ساخته شد، سلسله آل بویه (1) بر ایران و عراق حکمرانی می کردند. از میان امرای آل بویه، عضدالدوله دیلمی مشهورترین و بزرگترین امیران بود و در سال 369 ه.ق پادشاه ایران شد و در شیراز، پایتخت آن روزهای ایران، بر تخت نشست. به دستور او بناهای متعددی در شیراز ایجاد و آبادانی های فراوانی برقرار شد. یکی از این بناهای زیبا، سازه دروازه قرآن بود که به دستور عضدالدوله برپا شد و جلوه خاصی به ورودی شهر داد. به فرمان او بر بالای این دروازه، قرآنی نهاده شد تا مردم از زیر آن رفت و آمد کرده و به حکم برکت قرآن، مسافرت خود را به سلامت و امنیت به اتمام برسانند؛ اما عدم توجه و رسیدگی به این سازه باشکوه، موجب تخریب و شکسته شدن دروازه قرآن شد تا اینکه کریم خان زند، موسس سلسله زندیه و حاکم ایران، دستور به بازسازی آن داده و شکل جدیدی از دروازه قرآن ایجاد کرد. معماران برای قرار دادن قرآن ها بر روی دروازه، در بالای آن اتاقکی ایجاد کرده و دو جلد قرآن نفیس نوشته شده به خط ثلث را در آن جای دادند. بعد از این بازسازی تا مدتی دروازه قرآن به شکوه و زیبایی خود بازگشت؛ اما چند زلزله که در زمان حکومت قاجارها اتفاق افتاد آسیب هایی بر بنا وارد کرد که توسط محمد زکی خان نوری (2) بازسازی و مرمت شد. او برای راحتی مسافران در دو سمت بنا، اتاق هایی ساخت که به عنوان پاسگاه و راهداری مورد استفاده قرار می گرفت. علاوه بر اینها، آب انباری نیز در کنار این دروازه به وجود آمد که آب آن از رکن آباد، چشمه معروف شیراز تامین می شد و جان مسافران را تازه می کرد. تا سال 1315 شمسی دروازه قرآن برپا ماند و مسافران را به سلامت از زیر طاق (3) های خود عبور می داد؛ اما این موضوع دوام چندانی نیاورد. مسوولان شهرداری، این بنا را در مسیر طرح توسعه راه شمال شرقی شیراز می دیدند. آنها کل سازه را با دینامیت و به سختی، تخریب کردند و قرآن های موجود در آن را به موزه پارس شیراز منتقل کردند. در سال 1327 هجری شمسی، یکی از بازرگانان مشهور و خوشنام شیرازی، حاج حسین ایگار که به نام اعتماد التجار معروف بود، دروازه قرآن کنونی را با فاصله کمی از محل دروازه قبلی بنا کرد. بنا به وصیت او اتاق کوچک سمت چپ دروازه که مشرف به دره کنار بود، به عنوان آرامگاه او مورد استفاده قرار گرفت. البته در شیراز به غیر از دروازه قرآن پنج دروازه دیگر نیز وجود داشت که از این دروازه ها تنها دروازه قرآن باقی مانده است. هرچند این دروازه ها حضور فیزیکی ندارند؛ اما در حافظه مردم ثبت شده اند و برای دادن آدرس مورد استفاده قرار می گیرند. نام دروازه های دیگر که در تاریخ آمده دروازه اصفهان، دروازه سعدی، دروازه قصابخانه، دروازه کازرون و دروازه شاه داعی الی اله است.

واقعن شیراز و چهار فصلش بسیار زیباس در هر فصل ی حال هوای خاصی داره دروازه قرآن بری اون بالا کوه ....همه جا زیر پات ....و ساعتها مدیتیشن کنی در آرامش کامل .....

دروازه قرآن بنایی نمادین و با پیشینه‌ای تاریخی است که در حدود ۱۱۰۰ سال پیش در شمال شهر شیراز توسط عضدالدوله دیلمی در دروازه خروجی شیراز برای نخستین بار ساخته شد و در بالای آن قرآنی قرار داده شد تا مسافران با عبور از زیر آن در هنگام آغاز سفر به سمت شهرهای شمالی ایران، متبرک شده و در پناه و حمایت قرآن قرار داشته باشند. این بنا در دوره‌های مختلف به دلیل فرسودگی یا آسیب دیدن بر اثر بلایای طبیعی از جمله زلزله، مرمت یا بازسازی شد و برای آخرین بار، هنگامی که در سال ۱۳۱۵ توسط شهرداری شیراز تخریب شده بود، در سال ۱۳۲۸ خورشیدی با همت و هزینه‌ی یکی از بازرگانان شیرازی به نام حسین ایگار به شکل کنونی برپا شد. دروازه قرآن در گذشته با عنوان طاق قرآن نیز شناخته می‌شد و شیرازی‌ها در روز اول هر ماه از زیر آن عبور می‌کردند تا زندگی خود را در آن ماه متبرک کنند. در دوران زندیه، کریم‌خان زند به بالای این دروازه اتاقکی افزود و در آن دو نسخه قرآن با خط سلطان ابراهیم شاهرخ تیموری، معروف به قرآن "هفده مَن" که بر روی ورق‌های چرمین نگاشته شده بود، قرار داد. مردم اعتقاد داشتند که این قرآن‌ها وزنی معادل هفده مَن دارند و هر ورق از این قرآن‌ها نیز به تنهایی وزنی هفده منی دارند. این قرآن‌ها امروزه در موزه‌ی پارس شیراز نگهداری می‌شوند.

دروازه قرآن دروازه ای تاریخی است که محل عبور کاروان ها بوده است و در آن از هنرها و نقوش ایرانی استفاده شده است Quran Gate is a historical gate that is the passage of caravans and in which Iranian arts and designs have been used

دروازه قرآن یکی از دروازه های قدیمی به جا مونده از دوره های قدیم در شیرازه. خیلی جذابه. 👌🏼👌🏼👌🏼 میگن علت نامگذاریه اون، قرآنیه که به دستور عضدالدوله دیلمی در اون جا دادن تا مسافرا از زیرش به سلامت سفر کنن. 🙄

دروازه ورودی شهر است که تقریبا شلوغ است که یک بخش هم دارد که آرامگاه خواجوی کرمانی بود که باید پله هایی را بالا می رفتی

این دروازه در ابتدا در زمان عضدالدوله دیلمی ساخته شد و قرآنی در آن جای داده شد تا مسافران با گذر از زیر آن متبرک شوند. در دوره زندیه کریم خان زند این دروازه را بازسازی کرد و اتاقی به بالای آن افزود و دو جلد قرآن بزرگ نفیس، به خط سلطان ابراهیم بن شاهرخ تیموری، در اتاقک بالای آن جای داد. این قرآنها، که به قرآن هفده من معروف اند، اکنون از دروازه قرآن به موزه پارس انتقال یافته اند. دروازه قرآن در دوره قاجاریه به علت وقوع چندین زلزله دچار صدمات زیادی شد که محمد زکی خان نوری آن را تعمیر نمود. این بنا در گذشته طاق قران نیز نامیده شده است. روزهای اول هرماه مردم از شهر خارج شده و از زیر این طاق عبور میکرده اند. درسال 1315 این بنا به دستور رضاخان، تخریب شد .

در حفظ و حراست منابع و مناطق و ابنیه های تاریخی بی تفاوت و در حفظ آنها اصلا تلاشی از خود نشان نمیدهیم تا فرهنگ سازی شود برای نسلهای آینده.