HESAM ASHOORI
۵ ماه قبل
کاروانسرای شاهعباسی دامغان، که در مرکز بافت تاریخی این شهر و در نزدیکی مجموعه امامزادگان جعفر و محمد قرار دارد، یکی از ۹۹۹ کاروانسرایی است که به دستور شاهعباس اول صفوی برای رونق تجارت و امنیت زائران در مسیر شاهراه شرق به غرب (جاده ابریشم) بنا شد. این بنا که با نام «کاروانسرای رضایی» نیز شناخته میشود، ویژگیهای برجستهای دارد: ۱. معماری؛ الگویِ اصیلِ صفوی این کاروانسرا به سبک چهارایوانی ساخته شده است که متداولترین و کاملترین طرح برای کاروانسراهای ایران محسوب میشود. حیاط مرکزی: فضایی وسیع و دلباز که دور تا دور آن را ۲۴ حجره برای اقامت مسافران فرا گرفته است. در جلوی هر حجره، ایوانچهای وجود دارد که سایبان مناسبی برای استراحت در روزهای گرم کویر فراهم میکرده است. شترخانها: در پشت حجرهها، دالانهای طویلی برای نگهداری حیوانات بارکش و کالاها تعبیه شده است تا آسایش مسافران در حجرهها حفظ شود. مصالح: بنا به طور کامل از آجر و ملات ساروج ساخته شده و سقفهای گنبدی و طاقهای جناغی آن، استحکام فوقالعادهای به سازه بخشیده است. ۲. موقعیتِ طلایی؛ قلبِ تپنده جاده ابریشم دامغان در زمان صفویه یکی از مهمترین ایستگاههای تجاری بود. کاروانسرای شاهعباسی به دلیل قرارگیری در داخل شهر، نهتنها محلی برای استراحت، بلکه مرکزی برای مبادلات کالا میان بازرگانان محلی و کاروانهای عبوری بود. امنیتِ بالایی که دیوارهای ضخیم این بنا فراهم میکرد، آن را به خزانهای امن برای اموال تجار تبدیل کرده بود. ۳. وضعیت کنونی؛ از مرمت تا کاربری نوین این بنا در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و در سالهای اخیر مورد مرمت اساسی قرار گرفته است. طبق اطلاعات موجود، این کاروانسرا همه روزه از ساعت ۸:۰۰ تا ۲۲:۰۰ باز است. امروزه بخشهایی از این مکان به عنوان بازارچهی صنایع دستی و فضاهای فرهنگی استفاده میشود که به گردشگران اجازه میدهد لذت نوشیدن چای در یک فضای اصیل صفوی را تجربه کنند. کاروانسرای شاهعباسی، نمادی از هوشمندیِ سیاسی و اقتصادی عصر صفوی است که توانست با ایجاد شبکهای از این ابنیه، ایران را به کانونِ تجارتِ جهان تبدیل کند.
