پل بند شادروان سنگی

پل شادروان(Shadorvan) از بناهای با ارزش دوره ساسانیان است. این بنا نقش مهمی را در مجموعه باشکوه سازه‌های آبی شوشتر ایفا می‌کند. این سازه آبی برای آبرسانی به شهر به‌کار می‌رفته است و با گذشت قرن‌ها همچنان یکی از شاهکارهای تاریخی محسوب می‌شود. گفته می‌شود. شاپور اول، دومین پادشاه ساسانی، دستور ساخت این پل بند را داد. شاپور اول پس از شکست رومی‌ها، امپراتورشان والریانوس را دستگیر و مجبور به ساخت بند شادروان کرد. در آن دوره تاریخی مهارت رومی‌ها در ساخت پل‌های ارتباطی مشهور بود. در شاهنامه فردوسی نیز به بند شادروان اشاره و مدت ساخت آن را سه سال ذکر کرده است. درباره پل شادروان افسانه‌ای بر سر زبان‌ها بود که می‌گفتند خاک تپه را والرین، به خواست و دستور شاپور، از روم به شوشتر آورده است. از آن خاک بود که پل شادروان و سازه‌های دیگر ساخته شد. این افسانه به این دلیل ساخته شده است که خاک شوشتر در جایی که پل بند شادروان بنا شده، مناسب ساخت و سازه نیست. پس از ساخت پل، شاپور دستور داد اسیران رومی را آزاد کنند و آن‌ها به سرزمین خود بازگشتند. در زمان ساسانیان، استان خوزستان از مکان‌های مهم ایران بود و بسیاری از تمدن‌های قدیمی از اینجا شکل گرفتند. در همان دوره ساخت سازه‌های آبی شوشتر، پل شادروان نیز ساخته شد که از آن به‌عنوان اولین پل جهان یاد می‌کنند. برای ساختن این پل مسیر رودخانه را توسط سنگ‌های تراش‌خورده و منظم فرش کردند و به‌وسیله بست‌های فلزی به‌هم اتصال دادند.این پل شرق و غرب شوشتر به هم وصل میشوند وهم اکنون پل آزادگان که اخیراً ساخته شده این مهم را عملی ساخته است،در ساخت پل بند شادروان به گونه ای کارشده که هم کاربری سد را دارد که بتواند نهر داریون را آبگیری نماید وهم پلی باشد برای رفت وامد مردم از این قسمت رود کارون که آن را شطیط (shotyt) میگویند

پل‌بند شادروان (یا پل قیصر)، قدیمی‌ترین پل جهان و یکی از عظیم‌ترین سازه‌های آبی دوران ساسانی است که بر روی شاخه اصلی رودخانه کارون (شطیط) در شوشتر ساخته شده است. این بنا که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، نمادی از قدرت مهندسی ایران باستان و همکاری‌های بین‌المللی در آن زمان است. در ادامه، جزئیات این شاهکار معماری سنگی را بررسی می‌کنیم: ۱. پیشینه تاریخی و نبرد شاپور اول ساخت این پل‌بند به قرن سوم میلادی و دوره شاپور اول ساسانی بازمی‌گردد. بر اساس اسناد تاریخی، پس از پیروزی شاپور بر والرین (امپراتور روم)، وی از سربازان و مهندسان اسیر رومی برای ساخت این بنای عظیم استفاده کرد. به همین دلیل، برخی سبک‌های معماری رومی نیز در تراش سنگ‌های آن دیده می‌شود. ۲. شاهکار مهندسی دو منظوره شادروان تنها یک پل برای عبور نبود، بلکه یک «بند» یا سد استراتژیک بود: پل: با طول تقریبی ۵۰۰ متر و ۴۴ دهانه، شرق و غرب شوشتر را به هم متصل می‌کرد و بخشی از مسیر جاده شاهی بود. بند (سد): وظیفه اصلی آن بالا آوردن سطح آب رودخانه کارون بود تا آب بتواند وارد نهر داریون شود و دشت‌های اطراف را آبیاری کند. بدون این پل‌بند، حیات کشاورزی در بخش بزرگی از منطقه غیرممکن بود. ۳. ویژگی‌های ساختاری (سنگ و ساروج) مصالح: تمام پایه‌های این پل از سنگ‌های بزرگ تراشیده شده ساخته شده که با بست‌های فلزی (دم‌چلچله‌ای) و ملات ساروج به هم متصل شده‌اند. کف‌سازی سنگی: نام «شادروان» به معنای فرش یا بستر گسترده است؛ چرا که تمام بستر رودخانه در محل پل با سنگ‌های تراشیده شده سنگ‌فرش شده بود تا از فرسایش کف رودخانه توسط جریان تند آب جلوگیری شود. دهانه‌ها: امروزه بخش‌های زیادی از دهانه‌های پل تخریب شده، اما پایه‌های عظیم سنگی آن همچنان در میان رودخانه کارون پابرجاست و عظمت ساخت‌وساز ساسانی را نشان می‌دهد. ۴. اطلاعات بازدید موقعیت: شوشتر، ضلع غربی شهر، روی رودخانه شطیط. این پل در نزدیکی قلعه سلاسل قرار دارد. مشاهده روی نقشه بهترین زمان بازدید: هنگام غروب خورشید، منظره پایه‌های سنگی پل در میان خروشانِ کارون، یکی از زیباترین قاب‌های عکاسی در خوزستان را خلق می‌کند. نکته باستانی: فردوسی در شاهنامه نیز به ساخت این پل توسط شاپور و مهندسان رومی اشاره کرده است. این بنا برای قرن‌ها به عنوان بزرگ‌ترین پل ایران شناخته می‌شد و امروزه بقایای آن یادآور روزگاری است که شوشتر مرکز ثقل مهندسی جهان بود.

این سازه تنها پل نبوده و کاربرد بند هم داشت و سطح آب کارون را بالا می آورده تا بتوان از طریق کانال داریون و بند میزان از این آب برای کشاورزی و آسیابها استفاده کرد، گفته میشود اسیران رومی در عزای آزادیشان این سازه را ساخته اند و فردوسی در شاهنامه وصف آن را آورده است بازدید از این سازه نیم تخریب شده هزینه ندارد

پل شادروان یا بندقیصر قدیمی ترین و بزرگترین پل سنگی جهان توسط پادشاه شاپور یکم ساسانی فرزند اردشیر پاپکان به دست اسیران رومی والریانوس ساخته شد که ساخت این پل سند آزادی آنها بود از ۴۴ دهانه آن ۳۷ دهانه موجوده و طولش 1500 متره یکی از بنارهای ۱۳ گانه سازه های آبی شوشتر ثبت جهانی یونسکو که وظیفه اصلی آن بازگرداندن آب کارون از طریق نهر دستکند داریون به مزارع شهر بوده

متاسفانە قسمت بیشترش از بین رفتە و از لحاظ توریستی جذابیت چندان نداره ولی با توجه به ارزش تاریخی و قدمت آن، دیدنش خالی از لطف نیست.

قدمت اینجا به دوران ساسانی برمیگرده و قدیمی ترین پل جهان محسوب میشه

بیشتر این پل تخریب شده و خیلی جذابیت خاصی نداره. کنار پل رودخانه هست که گاومیش ها درش شنا میکنن، اون جالب تره!!!

پل شادروان، یکی از قدیمی‌ترین پل‌های جهان و اثری شگفت‌انگیز از معماری باستانی ایران در شوشتر است. این پل که بر روی رود کارون ساخته شده، بیش از هزار سال قدمت دارد و به‌طور حیرت‌انگیزی همچنان استوار است. پل شادروان با معماری مستحکم و قوس‌های سنگی‌اش، یادآور شکوه و خلاقیت نیاکان ایرانی است. قدم زدن روی این پل، حس خاصی از ارتباط با گذشته و تاریخ را در دل هر بازدیدکننده‌ای زنده می‌کند. اطراف پل با چشم‌انداز زیبای رودخانه و مناظر طبیعی‌اش، جایی دل‌نشین برای عکاسی و لذت بردن از فضای آرامش‌بخش منطقه است.

پل و بند شادروان، یکی از اعجاز ساسانیان ساخته شده توسط اسرا رومی

از نظر تاریخی عالی است، اما کاملا رها شدن است. داخل حجره برادران معتاد چادر زدن و رفتن به اونجا خیلی امن ممکنه نباشه

پل تاریخی،تا حدودی سالم مونده و نزدیک رود کارون

پل شادروان از بناهای با ارزش دوره ساسانیان است. گفته می‌شود قدیمی ترین پل جهان است.شاپور اول، دومین پادشاه ساسانی، دستور ساخت این پل بند را داد. شاپور اول پس از شکست رومی‌ها در سال 260 میلادی، امپراتورشان والریانوس و مهندسان و سربازان رومی را دستگیر و مجبور به ساخت بند شادروان کرد. گویا فناوری ساخت پل های رومیان در آن دوران خیلی پیشرفته بوده است.این پل علاوه بر سهولت رفت و آمد مردم در عرض رودخانه باعث بالا آوردن سطح آب و آرام کردن جریان آب و آبرسانی به مزارع می شده است. این پل در طول تاریخ چندین بار عمدا قسمتهایی از آن تخریب شده است که آخرین بار توسط انگلیسی ها بخاطر قطع ارتباط شهر شوشتر با شهرهای اطراف و بهم ریختن اقتصاد شهر بوده است. این پل هم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.دیدن پل هم از طریق خشکی هم از طریق قایق های تفریحی که در رودخانه تردد می کنند وجود دارد.البته امکان تردد در روی پل را ندارید.

به موجب روایات شرقی شاپور یکم شاهنشاه ساسانی پس از اسارت والریانوس امپراتور روم او را مجبور کرد که در ساختن این پل-بند در شوشتر کار کند. این سد ۱۵۰۰ قدم طول داشت و برای برگرداندن آب کارون از طریق نهر تاریخی داریون به مزارع بکار می‌رفت. احتمال قوی می‌رود که شاهنشاه ایران اسیران رومی را در ناحیهٔ گندی شاپور و شوشتر مستقر کرده باشد.

پل بند شادروان؛ از قدیمی ترین پل های ایران و جهان و بزرگترین پل بند سنگی جهان که در دوران ساسانیان ساخته شده و فردوسی بزرگ نیز وصف ساخت این پل را در شاهنامه آورده است. این پل نیز یک اثر از سیزده اثر ساخته شده در شهر شوشتر است که همگی بصورت یکجا در سال ۱۳۸۵(۲۰۰۹م) تحت نام «سیستم آبی تاریخی شوشتر» و با احراز معیارهای ۱-۲-۵ بعنوان دهمین اثر ایران بعنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده

پل شادُروان شوشتر یا بند قیصر این پل بند مربوط به دوران ساسانی است. پل شادروان شوشتر قدیمی‌ترین پل جهان می‌باشد که دارای ۴۴ دهنه بوده و حدود ۵۰ درصد آن بازسازی شده‌است. به موجب روایات شرقی شاپور یکم شاهنشاه ساسانی پس از اسارت والریانوس امپراتور روم او را مجبور کرد که در ساختمان سد نزدیک به شوشتر کار کند. این سد ۱۵۰۰ قدم طول داشت و هنوز هم برای برگرداندن آب کارون به مزارع بکار می‌رود. احتمال قوی می‌رود که شاهنشاه ایران اسیران رومی را در ناحیهٔ گندی شاپور و شوشتر مستقر کرده باشد. ایرانیان مهارت رومیان را در فنون بسیار اهمیت می‌دادند و بلاشک هم سد و پل بزرگ شوشتر عمل مهندسین رومی است

پل شادُروان شوشتر یا بند قیصر قدیمی‌ترین پل جهان و مربوط به دوران ساسانی است. این پل‌بند یکی از میراث جهانی یونسکو و یکی از بخش‌های ۱۳ گانه سیستم آبی تاریخی شوشتر است. پل شادروان شوشتر دارای ۴۴ دهنه بوده و حدود ۵۰ درصد آن بازسازی شده‌است. وصف ساخت پل در شاهنامه فردوسی آمده‌است. فردوسی معمار پل را برانوش سپهدار اسیر شده رومی معرفی می‌کند، که در ازای ساخت پل به او وعده آزادی داده می‌شود. و پس از ساخت آزاد می‌گردد. به موجب روایات شرقی شاپور یکم شاهنشاه ساسانی پس از اسارت والریانوس امپراتور روم او را مجبور کرد که در ساختمان سد نزدیک به شوشتر کار کند. این سد ۱۵۰۰ قدم طول داشت و هنوز هم برای برگرداندن آب کارون به مزارع بکار می‌رود. احتمال قوی می‌رود که شاهنشاه ایران اسیران رومی را در ناحیهٔ گندی شاپور و شوشتر مستقر کرده باشد. این پل بند بزرگ‌ترین پل بند سنگی جهان است. بند قیصر یا پل شادُروان شوشتر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال ۲۰۰۹ نیز این پل-بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی آبی دیگر شوشتر به صورت یکجا در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید

پل شادُروان شوشتر یا بند قیصر قدیمی‌ترین پل ایران، و یکی از قدیمی‌ترین پل‌های جهان و مربوط به دوران ساسانی است. این پل‌بند بزرگ‌ترین پل بند سنگی جهان، یکی از میراث جهانی یونسکو و یکی از بخش‌های ۱۳ گانه سیستم آبی تاریخی شوشتر است. پل شادروان شوشتر دارای ۴۴ دهنه بوده که اکنون برخی دهانه‌های آن از بین رفته‌است. وصف ساخت پل در شاهنامه فردوسی آمده‌است. فردوسی معمار پل را برانوش سپهدار اسیر شده رومی معرفی می‌کند، که در ازای ساخت پل به او وعده آزادی داده می‌شود. و پس از ساخت آزاد می‌گردد

پل بند چیست؟ پل سازه ای است بر روی جریان های آبی (رودخانه) که فقط برای عبور و مرور استفاده می شود. بند سازه ایست دیوار مانند که برای بالا آمدن سطح آب پشت رودخانه و در عرض رود می بندند و آب می تواند از روی آن سرریز نماید. سد سازه ای است دیوار مانند برای ذخیره آب رودخانه و در عرض رود ساخته می شود. آب نمی تواند از روی ان سرریز کند.

پلی بسیار با اهمیت هم از نظر استراتژیک و اهم از نظر بهره مندی از قدرت آب و هم ایفای نقش در مجموعه شگفت انگیزه سازه های آبی باستان و در نهایت استفاده معبر .... این بدان مفهوم است که بنای مورد نظر در اصل مجموعه ای از بناها و کاربری های متعدد آن در طول تاریخ بوده است.

شاهکار بی نظیر و نمونه ای تاریخی از هنر و معماری و مهندسی... اثری تاریخی که بارها در ادبیات فارسی مورد توجه قرار گرفته و از آن نام برده شده است. هان ای دل عبرت بین از دیده عبر کن هانایوان مدائن را آیینهٔ عبرت دانیک ره ز لب دجله منزل به مدائن کنوز دیده دوم دجله بر خاک مدائن رانخود دجله چنان گرید صد دجلهٔ خون گوییکز گرمی خونابش آتش چکد از مژگانبینی که لب دجله کف چون به دهان آردگوئی ز تف آهش لب آبله زد چنداناز آتش حسرت بین بریان جگر دجلهخود آب شنیدستی کاتش کندش بریانبر دجله‌گری نونو وز دیده زکاتش دهگرچه لب دریا هست از دجله زکات استانگر دجله درآموزد باد لب و سوز دلنیمی شود افسرده، نیمی شود آتش‌دانتا سلسلهٔ ایوان بگسست مدائن رادر سلسله شد دجله، چون سلسله شد پیچانگه‌گه به زبان اشک آواز ده ایوان راتا بو که به گوش دل پاسخ شنوی ز ایواندندانهٔ هر قصری پندی دهدت نو نوپند سر دندانه بشنو ز بن دندانگوید که تو از خاکی، ما خاک توایم اکنونگامی دو سه بر مانه و اشکی دو سه هم بفشاناز نوحهٔ جغد الحق ماییم به درد سراز دیده گلابی کن، درد سر ما بنشانآری چه عجب داری کاندر چمن گیتیجغد است پی بلبل، نوحه است پی الحانما بارگه دادیم، این رفت ستم بر مابر قصر ستم‌کاران تا خود چه رسد خذلانگوئی که نگون کرده است ایوان فلک‌وش راحکم فلک گردان یا حکم فلک گردانبر دیدهٔ من خندی کاینجا ز چه می‌گریدگریند بر آن دیده کاینجا نشود گریاننی زال مدائن کم از پیرزن کوفهنه حجرهٔ تنگ این کمتر ز تنور آندانی چه مدائن را با کوفه برابر نهاز سینه تنوری کن وز دیده طلب طوفاناین است همان ایوان کز نقش رخ مردمخاک در او بودی دیوار نگارستاناین است همان درگه کورا ز شهان بودیدیلم ملک بابل، هندو شه ترکستاناین است همان صفه کز هیبت ار بردیبر شیر فلک حمله، شیر تن شادروانپندار همان عهد است از دیدهٔ فکرت بیندر سلسلهٔ درگه، در کوکبهٔ میداناز اسب پیاده شو، بر نطع زمین رخ نهزیر پی پیلش بین شه مات شده نعماننی نی که چو نعمان بین پیل افکن شاهان راپیلان شب و روزش گشته به پی دورانای بس پشه پیل افکن کافکند به شه پیلیشطرنجی تقدیرش در ماتگه حرمانمست است زمین زیرا خورده است بجای میدر کاس سر هرمز خون دل نوشروانبس پند که بود آنگه بر تاج سرش پیداصد پند نوست اکنون در مغز سرش پنهانکسری و ترنج زر، پرویز و به زرینبر باد شده یکسر، با خاک شده یکسانپرویز به هر بزمی زرین تره گستردیکردی ز بساط زر زرین تره را بستانپرویز کنون گم شد، زان گمشده کمتر گوزرین تره کو برخوان؟ روکم ترکوا برخوانگفتی که کجا رفتند آن تاجوران اینکز ایشان شکم خاک است آبستن جاویدانبس دیر همی زاید آبستن خاک آریدشوار بود زادن، نطفه ستدن آسانخون دل شیرین است آن می که دهد رزبنز آب و گل پرویز است آن خم که نهد دهقانچندین تن جباران کاین خاک فرو خورده استاین گرسنه چشم آخر هم سیر نشد ز ایشاناز خون دل طفلان سرخاب رخ آمیزداین زال سپید ابرو وین مام سیه پستانخاقانی ازین درگه دریوزهٔ عبرت کنتا از در تو زین پس دریوزه کند خاقانامروز گر از سلطان رندی طلبد توشهفردا ز در رندی توشه طلبد سلطانگر زاده ره مکه تحقه است به هر شهریتو زاد مدائن بر سبحه ز گل سلماناین بحر بصیرت بین بی‌شربت ازو مگذرکز شط چنین بحری لب تشنه شدن نتواناخوان که ز راه آیند آرند ره‌آوردیاین قطعه ره‌آورد است از بهر دل اخوانبنگر که در این قطعه چه سحر همی راندمهتوک مسیحا دل، دیوانهٔ عاقل جان خاقانی شروانی سلام من به خوزستان پیام من به سامانش                                 به بهمنشیر جوشان و به کارون خروشانش به خرمشهر زیبا و به اهواز دل افروزش                                          به آبادان آباد و به هرمزجان ویرانش الا ای خاک خوزستان تو آنستی که دیدستی                                سکندرها و قیصرها و لشکرهای جوشانش اگر از هول قیصر بند شادروان گسست از هم                                 بدیدی دست و پا در بند آخر زار و گریانش بمان آباد و فرخ روز و شیرین کام و روشن دل                                 که ایران مهد دانش هاست نپسندند ویرانش