بند خاک

چیز زیادی ازش نمانده است و به حال خود رها شده در حالی که یکی از سازه های ثبت جهانی یونسکو هست در پرونده سازه های آبی شوشتر، اطراف ساخت و سازی نشده و میشود به فضا سازی و نصب تابلوهای معرفی به جذابیتش افزود بازدید از این سازه هزینه ای ندارد

مشاهده در گوگل مپس

ویرانه شده و چیز جذابی برای دیدن وجود نداره البته اگر بودجه و همتی باشه قابلیت بازسازی داره در هر حال با توجه به اینکه جزو پرونده جهانی نظام آبی تاریخی شوشتر هست این وضعیت خجالت آور است

مشاهده در گوگل مپس

یکی از سیزده بنای مربوط به مجموعه سازه های آبی شوشتره که ثبت جهانی یونسکو شده و وظیفه انتقال آب از نهر دستکند داریون به نهر رقط در زمان طغیان و سیل را برعهده داشته

مشاهده در گوگل مپس

بند خاک یکی از بناهای ۱۳ گانه سیستم آبی تاریخی شوشتر است که آب را از نهر داریون به نهر رقط منتقل نموده و در هنگام طغیان نهر داریون نیز که خطر سیل دشت میاناب شوشتر را تهدید می‌نموده قسمتی از آب آن را به نهر رقط هدایت می‌کرده است. نهر رقط در نهایت به رودخانه گرگر می‌ریزد و در مسیر آن، بند خاک، پل بند لشکر، پل شاه علی، پل آشیخ بهاء(ملت) و بند شرابدار وجود دارد. پیشینه ساخت این بند همانند دیگر بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان باز می‌گردد. این اثر با نام محوطه بند خاک شوشتر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. همچنین این بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید. این اثر در نزدیکی خیابان کمربندی قدیم و در شمال غربی امامزاده عبدالله واقع شده است

مشاهده در گوگل مپس